Zobacz jak odmienić przez przypadki imię "Andrzej".
Odmiana imienia - Andrzej
Zobacz też odmianę slowa ANDRZEJ
Odmiana przez przypadki imienia andrzej:
| liczba pojedyncza | |
Mianownik (kto?) | |
| To jest Andrzej. Andrzej lubi długie spacery. | |
Dopełniacz (kogo?) | |
| Idę w odwiedziny do Andrzeja. Urodziny Andrzeja były huczne. |
|
Celownik (komu?) | |
| Przyglądam się Andrzejowi. Andrzejowi nie podobają się nowe buty. |
|
Biernik (kogo?) | |
| Do tego zadania wybrano Andrzeja. Rozpoznałem Andrzeja na zdjęciach. |
|
Narzędnik (z kim? kim?) | |
| W naszej szkole Andrzejem nazywają każdą mądrą osobę. Idę z Andrzejem do kina. |
|
Miejscownik (o kim?) | |
| Wciąż myślę o Andrzeju. Przy Andrzeju czuję się bezpiecznie. |
|
Wołacz | |
| Wysłuchaj mnie Andrzeju! Andrzeju, wynieś śmieci! |
|
| liczba mnoga | ||||
Mianownik (kto?) | ||||
| To są Andrzejowie. Andrzejowie mają świetne charaktery. | ||||
Dopełniacz (kogo?) | ||||
| Na spotkaniu zabrakło dwóch Andrzejów. Historia zna wielu bohaterskich Andrzejów. | ||||
Celownik (komu?) | ||||
| Wszystkim Andrzejom zaśpiewano "Sto lat". Tylko Andrzejom udało się zdobyć taką wiedzę. | ||||
Biernik (kogo?) | ||||
| O kradzież obwiniono nieobecnych Andrzejów. Odwiedziłem wczoraj dwóch Andrzejów. | ||||
Narzędnik (z kim?) | ||||
| Z Andrzejami jest najlepsza zabawa. Na wycieczce byliśmy razem z Andrzejami. | ||||
Miejscownik (o kim?) | ||||
| O Andrzejach krążą legendy. Na Andrzejach można zawsze polegać. | ||||
Wołacz | ||||
| Przepraszam was, moi drodzy Andrzejowie! Andrzejowie, przywołuję was do porządku! | ||||
