Zobacz jak odmienić przez przypadki imię "Tamara".
Odmiana imienia - Tamara
Zobacz też odmianę slowa TAMARA
Zobacz też odmianę nazwiska TAMARA
Odmiana przez przypadki imienia tamara:
| liczba pojedyncza | |
Mianownik (kto?) | |
| To jest Tamara. Tamara lubi długie spacery. | |
Dopełniacz (kogo?) | |
| Idę w odwiedziny do Tamary. Urodziny Tamary były huczne. |
|
Celownik (komu?) | |
| Przyglądam się Tamarze. Tamarze nie podobają się nowe buty. |
|
Biernik (kogo?) | |
| Do tego zadania wybrano Tamarę. Rozpoznałem Tamarę na zdjęciach. |
|
Narzędnik (z kim? kim?) | |
| W naszej szkole Tamarą nazywają każdą mądrą osobę. Idę z Tamarą do kina. |
|
Miejscownik (o kim?) | |
| Wciąż myślę o Tamarze. Przy Tamarze czuję się bezpiecznie. |
|
Wołacz | |
| Wysłuchaj mnie Tamaro! Tamaro, wynieś śmieci! |
|
| liczba mnoga | ||||
Mianownik (kto?) | ||||
| To są Tamary. Tamary mają świetne charaktery. | ||||
Dopełniacz (kogo?) | ||||
| Na spotkaniu zabrakło dwóch Tamar. Historia zna wiele bohaterskich Tamar. | ||||
Celownik (komu?) | ||||
| Wszystkim Tamarom zaśpiewano "Sto lat". Tylko Tamarom udało się zdobyć taką wiedzę. | ||||
Biernik (kogo?) | ||||
| O kradzież obwiniono nieobecne Tamary. Odwiedziłam wczoraj dwie Tamary. | ||||
Narzędnik (z kim?) | ||||
| Z Tamarami jest najlepsza zabawa. Na wycieczce byliśmy razem z Tamarami. | ||||
Miejscownik (o kim?) | ||||
| O Tamarach krążą legendy. Na Tamarach można zawsze polegać. | ||||
Wołacz | ||||
| Przepraszam was, moje drogie Tamary! Tamary, przywołuję was do porządku! | ||||
