Nazwisko mężczyzny (pan) - AMBU |
|---|
| Mianownik (kto?) : Ambu |
| To jest Jan Ambu. |
| Dopełniacz (kogo?) : Ambu |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Ambu. |
| Celownik (komu?) : Ambu |
| Janowi Ambu dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Ambu |
| Nikt tam nie widział Jana Ambu. |
| Narzędnik (z kim?) : Ambu |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Ambu. |
| Miejscownik (o kim?) : Ambu |
| Nie rozmawiamy o Janie Ambu. |
| Wołacz (o!): Ambu |
| Mój drogi Janie Ambu. |
Nazwisko kobiety (pani) - AMBUNazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Ambu |
| Autorką artykułu jest Ewa Ambu. |
| Dopełniacz (kogo?) : Ambu |
| Udałem się po poradę do Ewy Ambu. |
| Celownik (komu?) : Ambu |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Ambu. |
| Biernik (kogo?) : Ambu |
| Wszyscy lubią Ewę Ambu. |
| Narzędnik (z kim?) : Ambu |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Ambu. |
| Miejscownik (o kim?) : Ambu |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Ambu. |
| Wołacz (o!): Ambu |
| Mylisz się Ewo Ambu! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - AMBURównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Ambu, depr. Ambu |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Ambu. |
| Dopełniacz (kogo?) : Ambu |
| Sprawa Ewy i Jana Ambu nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Ambu |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Ambu. |
| Biernik (kogo?) : Ambu |
| Ewę i Jana Ambu uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Ambu |
| Z Ewą i Janem Ambu mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Ambu |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Ambu. |
| Wołacz (o!): Ambu, depr. Ambu |
| Ewo i Janie Ambu, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - AMBUNazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Ambu |
| To są siostry Ewa i Magda Ambu. |
| Dopełniacz (kogo?) : Ambu |
| Przed domem Ewy i Magdy Ambu doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Ambu |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Ambu. |
| Biernik (kogo?) : Ambu |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Ambu. |
| Narzędnik (z kim?) : Ambu |
| Wywiad z Ewą i Magdą Ambu był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Ambu |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Ambu. |
| Wołacz (o!): Ambu |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Ambu! |
Zobacz podział na sylaby słowa AMBU
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
AMBU
Zobacz anagramy i słowa z liter - AMBU
Wybrane słowodylematrzeczownikrodzaj:
męski rzeczowyodmiany:
dylematom, dylematami, dylematach, dylematu, dylematowi, dylematem, dylemacie, dylematy, dylematów, ,...
eOdmiany.pl ©2026