Nazwisko mężczyzny (pan) - BELLART |
|---|
| Mianownik (kto?) : Bellart |
| To jest Jan Bellart. |
| Dopełniacz (kogo?) : Bellarta |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Bellarta. |
| Celownik (komu?) : Bellartowi |
| Janowi Bellartowi dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Bellarta |
| Nikt tam nie widział Jana Bellarta. |
| Narzędnik (z kim?) : Bellartem |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Bellartem. |
| Miejscownik (o kim?) : Bellarcie |
| Nie rozmawiamy o Janie Bellarcie. |
| Wołacz (o!): Bellarcie |
| Mój drogi Janie Bellarcie. |
Nazwisko kobiety (pani) - BELLARTNazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Bellart |
| Autorką artykułu jest Ewa Bellart. |
| Dopełniacz (kogo?) : Bellart |
| Udałem się po poradę do Ewy Bellart. |
| Celownik (komu?) : Bellart |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Bellart. |
| Biernik (kogo?) : Bellart |
| Wszyscy lubią Ewę Bellart. |
| Narzędnik (z kim?) : Bellart |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Bellart. |
| Miejscownik (o kim?) : Bellart |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Bellart. |
| Wołacz (o!): Bellart |
| Mylisz się Ewo Bellart! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - BELLARTRównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Bellartowie, depr. Bellarty |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Bellartowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Bellartów |
| Sprawa Ewy i Jana Bellartów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Bellartom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Bellartom. |
| Biernik (kogo?) : Bellartów |
| Ewę i Jana Bellartów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Bellartami |
| Z Ewą i Janem Bellartami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Bellartach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Bellartach. |
| Wołacz (o!): Bellartowie, depr. Bellarty |
| Ewo i Janie Bellartowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - BELLARTNazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Bellart |
| To są siostry Ewa i Magda Bellart. |
| Dopełniacz (kogo?) : Bellart |
| Przed domem Ewy i Magdy Bellart doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Bellart |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Bellart. |
| Biernik (kogo?) : Bellart |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Bellart. |
| Narzędnik (z kim?) : Bellart |
| Wywiad z Ewą i Magdą Bellart był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Bellart |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Bellart. |
| Wołacz (o!): Bellart |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Bellart! |
Zobacz podział na sylaby słowa BELLART
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
BELLART
Zobacz anagramy i słowa z liter - BELLART
Wybrane słowo
eOdmiany.pl ©2026