Nazwisko mężczyzny (pan) - BURCLAF |
|---|
| Mianownik (kto?) : Burclaf |
| To jest Jan Burclaf. |
| Dopełniacz (kogo?) : Burclafa |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Burclafa. |
| Celownik (komu?) : Burclafowi |
| Janowi Burclafowi dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Burclafa |
| Nikt tam nie widział Jana Burclafa. |
| Narzędnik (z kim?) : Burclafem |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Burclafem. |
| Miejscownik (o kim?) : Burclafie |
| Nie rozmawiamy o Janie Burclafie. |
| Wołacz (o!): Burclafie |
| Mój drogi Janie Burclafie. |
Nazwisko kobiety (pani) - BURCLAFNazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Burclaf |
| Autorką artykułu jest Ewa Burclaf. |
| Dopełniacz (kogo?) : Burclaf |
| Udałem się po poradę do Ewy Burclaf. |
| Celownik (komu?) : Burclaf |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Burclaf. |
| Biernik (kogo?) : Burclaf |
| Wszyscy lubią Ewę Burclaf. |
| Narzędnik (z kim?) : Burclaf |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Burclaf. |
| Miejscownik (o kim?) : Burclaf |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Burclaf. |
| Wołacz (o!): Burclaf |
| Mylisz się Ewo Burclaf! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - BURCLAFRównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Burclafowie, depr. Burclafy |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Burclafowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Burclafów |
| Sprawa Ewy i Jana Burclafów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Burclafom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Burclafom. |
| Biernik (kogo?) : Burclafów |
| Ewę i Jana Burclafów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Burclafami |
| Z Ewą i Janem Burclafami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Burclafach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Burclafach. |
| Wołacz (o!): Burclafowie, depr. Burclafy |
| Ewo i Janie Burclafowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - BURCLAFNazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Burclaf |
| To są siostry Ewa i Magda Burclaf. |
| Dopełniacz (kogo?) : Burclaf |
| Przed domem Ewy i Magdy Burclaf doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Burclaf |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Burclaf. |
| Biernik (kogo?) : Burclaf |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Burclaf. |
| Narzędnik (z kim?) : Burclaf |
| Wywiad z Ewą i Magdą Burclaf był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Burclaf |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Burclaf. |
| Wołacz (o!): Burclaf |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Burclaf! |
Zobacz podział na sylaby słowa BURCLAF
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
BURCLAF
Zobacz anagramy i słowa z liter - BURCLAF
Wybrane słowo
eOdmiany.pl ©2026