Odmiana nazwiska - BURKE
Zobacz też odmianę slowa BURKE
Odmiana przez przypadki nazwiska BURKE:
nazwisko mężczyzny nazwisko kobiety nazwisko małżeństwa nazwisko kobietNazwisko mężczyzny (pan) - BURKE |
|---|
| Mianownik (kto?) : Burke |
| To jest Jan Burke. |
| Dopełniacz (kogo?) : Burkego |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Burkego. |
| Celownik (komu?) : Burkemu |
| Janowi Burkemu dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Burkego |
| Nikt tam nie widział Jana Burkego. |
| Narzędnik (z kim?) : Burkem |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Burkem. |
| Miejscownik (o kim?) : Burkem |
| Nie rozmawiamy o Janie Burkem. |
| Wołacz (o!): Burke |
| Mój drogi Janie Burke. |
Nazwisko kobiety (pani) - BURKENazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Burke |
| Autorką artykułu jest Ewa Burke. |
| Dopełniacz (kogo?) : Burke |
| Udałem się po poradę do Ewy Burke. |
| Celownik (komu?) : Burke |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Burke. |
| Biernik (kogo?) : Burke |
| Wszyscy lubią Ewę Burke. |
| Narzędnik (z kim?) : Burke |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Burke. |
| Miejscownik (o kim?) : Burke |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Burke. |
| Wołacz (o!): Burke |
| Mylisz się Ewo Burke! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - BURKERównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Burkowie, depr. Burke |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Burkowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Burków |
| Sprawa Ewy i Jana Burków nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Burkom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Burkom. |
| Biernik (kogo?) : Burków |
| Ewę i Jana Burków uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Burkami |
| Z Ewą i Janem Burkami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Burkach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Burkach. |
| Wołacz (o!): Burkowie, depr. Burke |
| Ewo i Janie Burkowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - BURKENazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Burke |
| To są siostry Ewa i Magda Burke. |
| Dopełniacz (kogo?) : Burke |
| Przed domem Ewy i Magdy Burke doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Burke |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Burke. |
| Biernik (kogo?) : Burke |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Burke. |
| Narzędnik (z kim?) : Burke |
| Wywiad z Ewą i Magdą Burke był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Burke |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Burke. |
| Wołacz (o!): Burke |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Burke! |
Wszystkie odmiany nazwiska BURKE:
Burke, Burkego, Burkemu, Burkem, Burkowie, Burków, Burkom, Burkami, Burkach,Zobacz nazwiska podobne do BURKE:
BURZYŃSKA, BURY, BURDA, BUREK, BURA, BURAK, BURCZYK, BURDZY, BURAKOWSKA, BURSKA, BURAS, BURCZYŃSKA, BURCHARDT, BURZA, BURACZEWSKA,
Zobacz podział na sylaby słowa BURKE
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
BURKE
Zobacz anagramy i słowa z liter - BURKE
Wybrane słowo