Nazwisko mężczyzny (pan) - CIURABANazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko mężczyzny Kowalska, a inaczej Kowalski. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Ciuraba |
| To jest Jan Ciuraba. |
| Dopełniacz (kogo?) : Ciuraby |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Ciuraby. |
| Celownik (komu?) : Ciurabie |
| Janowi Ciurabie dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Ciurabę |
| Nikt tam nie widział Jana Ciurabę. |
| Narzędnik (z kim?) : Ciurabą |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Ciurabą. |
| Miejscownik (o kim?) : Ciurabie |
| Nie rozmawiamy o Janie Ciurabie. |
| Wołacz (o!): Ciurabo |
| Mój drogi Janie Ciurabo. |
Nazwisko kobiety (pani) - CIURABA |
|---|
| Mianownik (kto?) : Ciuraba |
| Autorką artykułu jest Ewa Ciuraba. |
| Dopełniacz (kogo?) : Ciuraby |
| Udałem się po poradę do Ewy Ciuraby. |
| Celownik (komu?) : Ciurabie |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Ciurabie. |
| Biernik (kogo?) : Ciurabę |
| Wszyscy lubią Ewę Ciurabę. |
| Narzędnik (z kim?) : Ciurabą |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Ciurabą. |
| Miejscownik (o kim?) : Ciurabie |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Ciurabie. |
| Wołacz (o!): Ciurabo |
| Mylisz się Ewo Ciurabo! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - CIURABARównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska męskiego Kowalska, a inna od Kowalski. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Ciurabowie, depr. Ciuraby |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Ciurabowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Ciurabów |
| Sprawa Ewy i Jana Ciurabów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Ciurabom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Ciurabom. |
| Biernik (kogo?) : Ciurabów |
| Ewę i Jana Ciurabów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Ciurabami |
| Z Ewą i Janem Ciurabami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Ciurabach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Ciurabach. |
| Wołacz (o!): Ciurabowie, depr. Ciuraby |
| Ewo i Janie Ciurabowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - CIURABA |
|---|
| Mianownik (kto?) : Ciuraby |
| To są siostry Ewa i Magda Ciuraby. |
| Dopełniacz (kogo?) : Ciurab |
| Przed domem Ewy i Magdy Ciurab doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Ciurabom |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Ciurabom. |
| Biernik (kogo?) : Ciuraby |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Ciuraby. |
| Narzędnik (z kim?) : Ciurabami |
| Wywiad z Ewą i Magdą Ciurabami był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Ciurabach |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Ciurabach. |
| Wołacz (o!): Ciuraby |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Ciuraby! |
Zobacz podział na sylaby słowa CIURABA
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
CIURABA
Zobacz anagramy i słowa z liter - CIURABA
Wybrane słowo
eOdmiany.pl ©2026