Nazwisko mężczyzny (pan) - DEMULIN |
|---|
| Mianownik (kto?) : Demulin |
| To jest Jan Demulin. |
| Dopełniacz (kogo?) : Demulina |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Demulina. |
| Celownik (komu?) : Demulinowi |
| Janowi Demulinowi dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Demulina |
| Nikt tam nie widział Jana Demulina. |
| Narzędnik (z kim?) : Demulinem |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Demulinem. |
| Miejscownik (o kim?) : Demulinie |
| Nie rozmawiamy o Janie Demulinie. |
| Wołacz (o!): Demulinie |
| Mój drogi Janie Demulinie. |
Nazwisko kobiety (pani) - DEMULINNazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Demulin |
| Autorką artykułu jest Ewa Demulin. |
| Dopełniacz (kogo?) : Demulin |
| Udałem się po poradę do Ewy Demulin. |
| Celownik (komu?) : Demulin |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Demulin. |
| Biernik (kogo?) : Demulin |
| Wszyscy lubią Ewę Demulin. |
| Narzędnik (z kim?) : Demulin |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Demulin. |
| Miejscownik (o kim?) : Demulin |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Demulin. |
| Wołacz (o!): Demulin |
| Mylisz się Ewo Demulin! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - DEMULINRównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Demulinowie, depr. Demuliny |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Demulinowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Demulinów |
| Sprawa Ewy i Jana Demulinów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Demulinom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Demulinom. |
| Biernik (kogo?) : Demulinów |
| Ewę i Jana Demulinów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Demulinami |
| Z Ewą i Janem Demulinami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Demulinach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Demulinach. |
| Wołacz (o!): Demulinowie, depr. Demuliny |
| Ewo i Janie Demulinowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - DEMULINNazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Demulin |
| To są siostry Ewa i Magda Demulin. |
| Dopełniacz (kogo?) : Demulin |
| Przed domem Ewy i Magdy Demulin doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Demulin |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Demulin. |
| Biernik (kogo?) : Demulin |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Demulin. |
| Narzędnik (z kim?) : Demulin |
| Wywiad z Ewą i Magdą Demulin był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Demulin |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Demulin. |
| Wołacz (o!): Demulin |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Demulin! |
Zobacz podział na sylaby słowa DEMULIN
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
DEMULIN
Zobacz anagramy i słowa z liter - DEMULIN
Wybrane słowo
eOdmiany.pl ©2026