Nazwisko mężczyzny (pan) - DIDUCZENKO |
---|
Mianownik (kto?) : Diduczenko |
To jest Jan Diduczenko. |
Dopełniacz (kogo?) : Diduczenki |
Na spotkaniu zabrakło Jana Diduczenki. |
Celownik (komu?) : Diduczence |
Janowi Diduczence dostarczono dwie przesyłki. |
Biernik (kogo?) : Diduczenkę |
Nikt tam nie widział Jana Diduczenkę. |
Narzędnik (z kim?) : Diduczenką |
Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Diduczenką. |
Miejscownik (o kim?) : Diduczence |
Nie rozmawiamy o Janie Diduczence. |
Wołacz (o!): Diduczenko |
Mój drogi Janie Diduczenko. |
Nazwisko kobiety (pani) - DIDUCZENKONazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
---|
Mianownik (kto?) : Diduczenko |
Autorką artykułu jest Ewa Diduczenko. |
Dopełniacz (kogo?) : Diduczenko |
Udałem się po poradę do Ewy Diduczenko. |
Celownik (komu?) : Diduczenko |
Nie mogliśmy zaufać Ewie Diduczenko. |
Biernik (kogo?) : Diduczenko |
Wszyscy lubią Ewę Diduczenko. |
Narzędnik (z kim?) : Diduczenko |
Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Diduczenko. |
Miejscownik (o kim?) : Diduczenko |
Koleżanki plotkowały o Ewie Diduczenko. |
Wołacz (o!): Diduczenko |
Mylisz się Ewo Diduczenko! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - DIDUCZENKORównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
---|
Mianownik (kto?) : Diduczenkowie, depr. Diduczenki |
Konkurs wygrali Ewa i Jan Diduczenkowie. |
Dopełniacz (kogo?) : Diduczenków |
Sprawa Ewy i Jana Diduczenków nie była interesująca. |
Celownik (komu?) : Diduczenkom |
Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Diduczenkom. |
Biernik (kogo?) : Diduczenków |
Ewę i Jana Diduczenków uhonorowano tytułem "Para Roku". |
Narzędnik (z kim?) : Diduczenkami |
Z Ewą i Janem Diduczenkami mamy wspólne zdjęcia. |
Miejscownik (o kim?) : Diduczenkach |
Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Diduczenkach. |
Wołacz (o!): Diduczenkowie, depr. Diduczenki |
Ewo i Janie Diduczenkowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - DIDUCZENKONazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
---|
Mianownik (kto?) : Diduczenko |
To są siostry Ewa i Magda Diduczenko. |
Dopełniacz (kogo?) : Diduczenko |
Przed domem Ewy i Magdy Diduczenko doszło do wypadku. |
Celownik (komu?) : Diduczenko |
Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Diduczenko. |
Biernik (kogo?) : Diduczenko |
Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Diduczenko. |
Narzędnik (z kim?) : Diduczenko |
Wywiad z Ewą i Magdą Diduczenko był bardzo zaskakujący. |
Miejscownik (o kim?) : Diduczenko |
Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Diduczenko. |
Wołacz (o!): Diduczenko |
Dzień dobry Ewo i Magdo Diduczenko! |
Zobacz podział na sylaby słowa DIDUCZENKO
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
DIDUCZENKO
Zobacz synonimy słowa DIDUCZENKO
Zobacz anagramy i słowa z liter - DIDUCZENKO
Wybrane słowo
eOdmiany.pl ©2024