Nazwisko mężczyzny (pan) - JUHRE |
---|
Mianownik (kto?) : Juhre |
To jest Jan Juhre. |
Dopełniacz (kogo?) : Juhrego, Juhre, Juhre’a, |
Na spotkaniu zabrakło Jana Juhrego. |
Celownik (komu?) : Juhremu, Juhre, Juhre’owi, |
Janowi Juhremu dostarczono dwie przesyłki. |
Biernik (kogo?) : Juhrego, Juhre, Juhre’a, |
Nikt tam nie widział Jana Juhrego. |
Narzędnik (z kim?) : Juhrem, Juhre, Juhre’em, |
Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Juhrem. |
Miejscownik (o kim?) : Juhrem, Juhre, Juhrze, |
Nie rozmawiamy o Janie Juhrem. |
Wołacz (o!): Juhre, Juhrze, |
Mój drogi Janie Juhre. |
Nazwisko kobiety (pani) - JUHRENazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
---|
Mianownik (kto?) : Juhre |
Autorką artykułu jest Ewa Juhre. |
Dopełniacz (kogo?) : Juhre |
Udałem się po poradę do Ewy Juhre. |
Celownik (komu?) : Juhre |
Nie mogliśmy zaufać Ewie Juhre. |
Biernik (kogo?) : Juhre |
Wszyscy lubią Ewę Juhre. |
Narzędnik (z kim?) : Juhre |
Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Juhre. |
Miejscownik (o kim?) : Juhre |
Koleżanki plotkowały o Ewie Juhre. |
Wołacz (o!): Juhre |
Mylisz się Ewo Juhre! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - JUHRERównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
---|
Mianownik (kto?) : Juhrowie, Juhre, Juhre'owie, , depr. Juhre |
Konkurs wygrali Ewa i Jan Juhrowie. |
Dopełniacz (kogo?) : Juhrów, Juhre, Juhre'ów, Juhrych, |
Sprawa Ewy i Jana Juhrów nie była interesująca. |
Celownik (komu?) : Juhrom, Juhre, Juhre'om, Juhrym, |
Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Juhrom. |
Biernik (kogo?) : Juhrów, Juhre, Juhre'ów, Juhrych, |
Ewę i Jana Juhrów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
Narzędnik (z kim?) : Juhrami, Juhre, Juhre'ami, Juhrymi, |
Z Ewą i Janem Juhrami mamy wspólne zdjęcia. |
Miejscownik (o kim?) : Juhrach, Juhre, Juhre'ach, Juhrych, |
Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Juhrach. |
Wołacz (o!): Juhrowie, Juhre, Juhre'owie, , depr. Juhre |
Ewo i Janie Juhrowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - JUHRENazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
---|
Mianownik (kto?) : Juhre |
To są siostry Ewa i Magda Juhre. |
Dopełniacz (kogo?) : Juhre |
Przed domem Ewy i Magdy Juhre doszło do wypadku. |
Celownik (komu?) : Juhre |
Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Juhre. |
Biernik (kogo?) : Juhre |
Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Juhre. |
Narzędnik (z kim?) : Juhre |
Wywiad z Ewą i Magdą Juhre był bardzo zaskakujący. |
Miejscownik (o kim?) : Juhre |
Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Juhre. |
Wołacz (o!): Juhre |
Dzień dobry Ewo i Magdo Juhre! |
Zobacz podział na sylaby słowa JUHRE
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
JUHRE
Zobacz anagramy i słowa z liter - JUHRE
Wybrane słowo
eOdmiany.pl ©2024