Nazwisko mężczyzny (pan) - KANCIRUK |
---|
Mianownik (kto?) : Kanciruk |
To jest Jan Kanciruk. |
Dopełniacz (kogo?) : Kanciruka |
Na spotkaniu zabrakło Jana Kanciruka. |
Celownik (komu?) : Kancirukowi |
Janowi Kancirukowi dostarczono dwie przesyłki. |
Biernik (kogo?) : Kanciruka |
Nikt tam nie widział Jana Kanciruka. |
Narzędnik (z kim?) : Kancirukiem |
Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Kancirukiem. |
Miejscownik (o kim?) : Kanciruku |
Nie rozmawiamy o Janie Kanciruku. |
Wołacz (o!): Kanciruku |
Mój drogi Janie Kanciruku. |
Nazwisko kobiety (pani) - KANCIRUKNazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
---|
Mianownik (kto?) : Kanciruk |
Autorką artykułu jest Ewa Kanciruk. |
Dopełniacz (kogo?) : Kanciruk |
Udałem się po poradę do Ewy Kanciruk. |
Celownik (komu?) : Kanciruk |
Nie mogliśmy zaufać Ewie Kanciruk. |
Biernik (kogo?) : Kanciruk |
Wszyscy lubią Ewę Kanciruk. |
Narzędnik (z kim?) : Kanciruk |
Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Kanciruk. |
Miejscownik (o kim?) : Kanciruk |
Koleżanki plotkowały o Ewie Kanciruk. |
Wołacz (o!): Kanciruk |
Mylisz się Ewo Kanciruk! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - KANCIRUKRównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
---|
Mianownik (kto?) : Kancirukowie, Kancirucy, depr. Kanciruki |
Konkurs wygrali Ewa i Jan Kancirukowie. |
Dopełniacz (kogo?) : Kanciruków |
Sprawa Ewy i Jana Kanciruków nie była interesująca. |
Celownik (komu?) : Kancirukom |
Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Kancirukom. |
Biernik (kogo?) : Kanciruków |
Ewę i Jana Kanciruków uhonorowano tytułem "Para Roku". |
Narzędnik (z kim?) : Kancirukami |
Z Ewą i Janem Kancirukami mamy wspólne zdjęcia. |
Miejscownik (o kim?) : Kancirukach |
Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Kancirukach. |
Wołacz (o!): Kancirukowie, Kancirucy, depr. Kanciruki |
Ewo i Janie Kancirukowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - KANCIRUKNazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
---|
Mianownik (kto?) : Kanciruk |
To są siostry Ewa i Magda Kanciruk. |
Dopełniacz (kogo?) : Kanciruk |
Przed domem Ewy i Magdy Kanciruk doszło do wypadku. |
Celownik (komu?) : Kanciruk |
Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Kanciruk. |
Biernik (kogo?) : Kanciruk |
Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Kanciruk. |
Narzędnik (z kim?) : Kanciruk |
Wywiad z Ewą i Magdą Kanciruk był bardzo zaskakujący. |
Miejscownik (o kim?) : Kanciruk |
Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Kanciruk. |
Wołacz (o!): Kanciruk |
Dzień dobry Ewo i Magdo Kanciruk! |
Zobacz podział na sylaby słowa KANCIRUK
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
KANCIRUK
Zobacz synonimy słowa KANCIRUK
Zobacz anagramy i słowa z liter - KANCIRUK
Wybrane słowo
eOdmiany.pl ©2024