Nazwisko mężczyzny (pan) - KOSCIAN |
|---|
| Mianownik (kto?) : Koscian |
| To jest Jan Koscian. |
| Dopełniacz (kogo?) : Kosciana |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Kosciana. |
| Celownik (komu?) : Koscianowi |
| Janowi Koscianowi dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Kosciana |
| Nikt tam nie widział Jana Kosciana. |
| Narzędnik (z kim?) : Koscianem |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Koscianem. |
| Miejscownik (o kim?) : Koscianie |
| Nie rozmawiamy o Janie Koscianie. |
| Wołacz (o!): Koscianie |
| Mój drogi Janie Koscianie. |
Nazwisko kobiety (pani) - KOSCIANNazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Koscian |
| Autorką artykułu jest Ewa Koscian. |
| Dopełniacz (kogo?) : Koscian |
| Udałem się po poradę do Ewy Koscian. |
| Celownik (komu?) : Koscian |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Koscian. |
| Biernik (kogo?) : Koscian |
| Wszyscy lubią Ewę Koscian. |
| Narzędnik (z kim?) : Koscian |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Koscian. |
| Miejscownik (o kim?) : Koscian |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Koscian. |
| Wołacz (o!): Koscian |
| Mylisz się Ewo Koscian! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - KOSCIANRównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Koscianowie, depr. Kosciany |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Koscianowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Koscianów |
| Sprawa Ewy i Jana Koscianów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Koscianom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Koscianom. |
| Biernik (kogo?) : Koscianów |
| Ewę i Jana Koscianów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Koscianami |
| Z Ewą i Janem Koscianami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Koscianach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Koscianach. |
| Wołacz (o!): Koscianowie, depr. Kosciany |
| Ewo i Janie Koscianowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - KOSCIANNazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Koscian |
| To są siostry Ewa i Magda Koscian. |
| Dopełniacz (kogo?) : Koscian |
| Przed domem Ewy i Magdy Koscian doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Koscian |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Koscian. |
| Biernik (kogo?) : Koscian |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Koscian. |
| Narzędnik (z kim?) : Koscian |
| Wywiad z Ewą i Magdą Koscian był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Koscian |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Koscian. |
| Wołacz (o!): Koscian |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Koscian! |
Zobacz podział na sylaby słowa KOSCIAN
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
KOSCIAN
Zobacz anagramy i słowa z liter - KOSCIAN
Wybrane słowo
eOdmiany.pl ©2026