Nazwisko mężczyzny (pan) - MARTUN |
|---|
| Mianownik (kto?) : Martun |
| To jest Jan Martun. |
| Dopełniacz (kogo?) : Martuna |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Martuna. |
| Celownik (komu?) : Martunowi |
| Janowi Martunowi dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Martuna |
| Nikt tam nie widział Jana Martuna. |
| Narzędnik (z kim?) : Martunem |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Martunem. |
| Miejscownik (o kim?) : Martunie |
| Nie rozmawiamy o Janie Martunie. |
| Wołacz (o!): Martunie |
| Mój drogi Janie Martunie. |
Nazwisko kobiety (pani) - MARTUNNazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Martun |
| Autorką artykułu jest Ewa Martun. |
| Dopełniacz (kogo?) : Martun |
| Udałem się po poradę do Ewy Martun. |
| Celownik (komu?) : Martun |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Martun. |
| Biernik (kogo?) : Martun |
| Wszyscy lubią Ewę Martun. |
| Narzędnik (z kim?) : Martun |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Martun. |
| Miejscownik (o kim?) : Martun |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Martun. |
| Wołacz (o!): Martun |
| Mylisz się Ewo Martun! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - MARTUNRównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Martunowie, depr. Martuny |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Martunowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Martunów |
| Sprawa Ewy i Jana Martunów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Martunom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Martunom. |
| Biernik (kogo?) : Martunów |
| Ewę i Jana Martunów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Martunami |
| Z Ewą i Janem Martunami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Martunach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Martunach. |
| Wołacz (o!): Martunowie, depr. Martuny |
| Ewo i Janie Martunowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - MARTUNNazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Martun |
| To są siostry Ewa i Magda Martun. |
| Dopełniacz (kogo?) : Martun |
| Przed domem Ewy i Magdy Martun doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Martun |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Martun. |
| Biernik (kogo?) : Martun |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Martun. |
| Narzędnik (z kim?) : Martun |
| Wywiad z Ewą i Magdą Martun był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Martun |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Martun. |
| Wołacz (o!): Martun |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Martun! |
Zobacz podział na sylaby słowa MARTUN
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
MARTUN
Zobacz anagramy i słowa z liter - MARTUN
Wybrane słowoodwozićczasownik niedokonanyodmiany:
odwozi, odwozicie, odwozili, odwoziliby, odwozilibyście, odwozilibyśmy, odwoziliście, odwoziliśmy, odwoził, odwoziła, odwoziłaby, ,...
eOdmiany.pl ©2026