Nazwisko mężczyzny (pan) - MARTUS |
|---|
| Mianownik (kto?) : Martus |
| To jest Jan Martus. |
| Dopełniacz (kogo?) : Martusa |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Martusa. |
| Celownik (komu?) : Martusowi |
| Janowi Martusowi dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Martusa |
| Nikt tam nie widział Jana Martusa. |
| Narzędnik (z kim?) : Martusem |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Martusem. |
| Miejscownik (o kim?) : Martusie |
| Nie rozmawiamy o Janie Martusie. |
| Wołacz (o!): Martusie |
| Mój drogi Janie Martusie. |
Nazwisko kobiety (pani) - MARTUSNazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Martus |
| Autorką artykułu jest Ewa Martus. |
| Dopełniacz (kogo?) : Martus |
| Udałem się po poradę do Ewy Martus. |
| Celownik (komu?) : Martus |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Martus. |
| Biernik (kogo?) : Martus |
| Wszyscy lubią Ewę Martus. |
| Narzędnik (z kim?) : Martus |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Martus. |
| Miejscownik (o kim?) : Martus |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Martus. |
| Wołacz (o!): Martus |
| Mylisz się Ewo Martus! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - MARTUSRównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Martusowie, depr. Martusy |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Martusowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Martusów |
| Sprawa Ewy i Jana Martusów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Martusom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Martusom. |
| Biernik (kogo?) : Martusów |
| Ewę i Jana Martusów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Martusami |
| Z Ewą i Janem Martusami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Martusach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Martusach. |
| Wołacz (o!): Martusowie, depr. Martusy |
| Ewo i Janie Martusowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - MARTUSNazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Martus |
| To są siostry Ewa i Magda Martus. |
| Dopełniacz (kogo?) : Martus |
| Przed domem Ewy i Magdy Martus doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Martus |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Martus. |
| Biernik (kogo?) : Martus |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Martus. |
| Narzędnik (z kim?) : Martus |
| Wywiad z Ewą i Magdą Martus był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Martus |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Martus. |
| Wołacz (o!): Martus |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Martus! |
Zobacz podział na sylaby słowa MARTUS
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
MARTUS
Zobacz anagramy i słowa z liter - MARTUS
Wybrane słowopodchódrzeczownikrodzaj:
męski rzeczowyodmiany:
podchodach, podchodami, podchodem, podchodom, podchodowi, podchodów, podchodu, podchodzie, ,...
eOdmiany.pl ©2026