Nazwisko mężczyzny (pan) - MONART |
|---|
| Mianownik (kto?) : Monart |
| To jest Jan Monart. |
| Dopełniacz (kogo?) : Monarta |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Monarta. |
| Celownik (komu?) : Monartowi |
| Janowi Monartowi dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Monarta |
| Nikt tam nie widział Jana Monarta. |
| Narzędnik (z kim?) : Monartem |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Monartem. |
| Miejscownik (o kim?) : Monarcie |
| Nie rozmawiamy o Janie Monarcie. |
| Wołacz (o!): Monarcie |
| Mój drogi Janie Monarcie. |
Nazwisko kobiety (pani) - MONARTNazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Monart |
| Autorką artykułu jest Ewa Monart. |
| Dopełniacz (kogo?) : Monart |
| Udałem się po poradę do Ewy Monart. |
| Celownik (komu?) : Monart |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Monart. |
| Biernik (kogo?) : Monart |
| Wszyscy lubią Ewę Monart. |
| Narzędnik (z kim?) : Monart |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Monart. |
| Miejscownik (o kim?) : Monart |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Monart. |
| Wołacz (o!): Monart |
| Mylisz się Ewo Monart! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - MONARTRównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Monartowie, depr. Monarty |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Monartowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Monartów |
| Sprawa Ewy i Jana Monartów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Monartom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Monartom. |
| Biernik (kogo?) : Monartów |
| Ewę i Jana Monartów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Monartami |
| Z Ewą i Janem Monartami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Monartach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Monartach. |
| Wołacz (o!): Monartowie, depr. Monarty |
| Ewo i Janie Monartowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - MONARTNazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Monart |
| To są siostry Ewa i Magda Monart. |
| Dopełniacz (kogo?) : Monart |
| Przed domem Ewy i Magdy Monart doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Monart |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Monart. |
| Biernik (kogo?) : Monart |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Monart. |
| Narzędnik (z kim?) : Monart |
| Wywiad z Ewą i Magdą Monart był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Monart |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Monart. |
| Wołacz (o!): Monart |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Monart! |
Zobacz podział na sylaby słowa MONART
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
MONART
Zobacz anagramy i słowa z liter - MONART
Wybrane słowoprosięrzeczownikrodzaj:
nijakiodmiany:
prosięcia, prosięciu, prosięciem, prosięta, prosiąt, prosiętom, prosiętami, prosiętach, ,...
eOdmiany.pl ©2026