Zobacz jak odmienić przez przypadki nazwisko MONCURE.
Odmiana nazwiska - MONCURE
Odmiana przez przypadki nazwiska MONCURE:
nazwisko mężczyzny nazwisko kobiety nazwisko małżeństwa nazwisko kobietNazwisko mężczyzny (pan) - MONCURE |
|---|
| Mianownik (kto?) : Moncure |
| To jest Jan Moncure. |
| Dopełniacz (kogo?) : Moncurego, Moncure, Moncure’a, |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Moncurego. |
| Celownik (komu?) : Moncuremu, Moncure, Moncure’owi, |
| Janowi Moncuremu dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Moncurego, Moncure, Moncure’a, |
| Nikt tam nie widział Jana Moncurego. |
| Narzędnik (z kim?) : Moncurem, Moncure, Moncure’em, |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Moncurem. |
| Miejscownik (o kim?) : Moncurem, Moncure, Moncurze, |
| Nie rozmawiamy o Janie Moncurem. |
| Wołacz (o!): Moncure, Moncurze, |
| Mój drogi Janie Moncure. |
Nazwisko kobiety (pani) - MONCURENazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Moncure |
| Autorką artykułu jest Ewa Moncure. |
| Dopełniacz (kogo?) : Moncure |
| Udałem się po poradę do Ewy Moncure. |
| Celownik (komu?) : Moncure |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Moncure. |
| Biernik (kogo?) : Moncure |
| Wszyscy lubią Ewę Moncure. |
| Narzędnik (z kim?) : Moncure |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Moncure. |
| Miejscownik (o kim?) : Moncure |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Moncure. |
| Wołacz (o!): Moncure |
| Mylisz się Ewo Moncure! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - MONCURERównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Moncurowie, Moncure, Moncure'owie, , depr. Moncure |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Moncurowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Moncurów, Moncure, Moncure'ów, Moncurych, |
| Sprawa Ewy i Jana Moncurów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Moncurom, Moncure, Moncure'om, Moncurym, |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Moncurom. |
| Biernik (kogo?) : Moncurów, Moncure, Moncure'ów, Moncurych, |
| Ewę i Jana Moncurów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Moncurami, Moncure, Moncure'ami, Moncurymi, |
| Z Ewą i Janem Moncurami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Moncurach, Moncure, Moncure'ach, Moncurych, |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Moncurach. |
| Wołacz (o!): Moncurowie, Moncure, Moncure'owie, , depr. Moncure |
| Ewo i Janie Moncurowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - MONCURENazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Moncure |
| To są siostry Ewa i Magda Moncure. |
| Dopełniacz (kogo?) : Moncure |
| Przed domem Ewy i Magdy Moncure doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Moncure |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Moncure. |
| Biernik (kogo?) : Moncure |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Moncure. |
| Narzędnik (z kim?) : Moncure |
| Wywiad z Ewą i Magdą Moncure był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Moncure |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Moncure. |
| Wołacz (o!): Moncure |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Moncure! |
