Nazwisko mężczyzny (pan) - MORNAGUI |
|---|
| Mianownik (kto?) : Mornagui |
| To jest Jan Mornagui. |
| Dopełniacz (kogo?) : Mornaguiego |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Mornaguiego. |
| Celownik (komu?) : Mornaguiemu |
| Janowi Mornaguiemu dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Mornaguiego |
| Nikt tam nie widział Jana Mornaguiego. |
| Narzędnik (z kim?) : Mornaguim |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Mornaguim. |
| Miejscownik (o kim?) : Mornaguim |
| Nie rozmawiamy o Janie Mornaguim. |
| Wołacz (o!): Mornagui |
| Mój drogi Janie Mornagui. |
Nazwisko kobiety (pani) - MORNAGUINazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Mornagui |
| Autorką artykułu jest Ewa Mornagui. |
| Dopełniacz (kogo?) : Mornagui |
| Udałem się po poradę do Ewy Mornagui. |
| Celownik (komu?) : Mornagui |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Mornagui. |
| Biernik (kogo?) : Mornagui |
| Wszyscy lubią Ewę Mornagui. |
| Narzędnik (z kim?) : Mornagui |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Mornagui. |
| Miejscownik (o kim?) : Mornagui |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Mornagui. |
| Wołacz (o!): Mornagui |
| Mylisz się Ewo Mornagui! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - MORNAGUIRównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Mornagui, Mornaguiowie, depr. Mornaguie |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Mornagui. |
| Dopełniacz (kogo?) : Mornaguich |
| Sprawa Ewy i Jana Mornaguich nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Mornaguim |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Mornaguim. |
| Biernik (kogo?) : Mornaguich |
| Ewę i Jana Mornaguich uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Mornaguimi |
| Z Ewą i Janem Mornaguimi mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Mornaguich |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Mornaguich. |
| Wołacz (o!): Mornagui, Mornaguiowie, depr. Mornaguie |
| Ewo i Janie Mornagui, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - MORNAGUINazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Mornagui |
| To są siostry Ewa i Magda Mornagui. |
| Dopełniacz (kogo?) : Mornagui |
| Przed domem Ewy i Magdy Mornagui doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Mornagui |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Mornagui. |
| Biernik (kogo?) : Mornagui |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Mornagui. |
| Narzędnik (z kim?) : Mornagui |
| Wywiad z Ewą i Magdą Mornagui był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Mornagui |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Mornagui. |
| Wołacz (o!): Mornagui |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Mornagui! |
Zobacz podział na sylaby słowa MORNAGUI
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
MORNAGUI
Zobacz synonimy słowa MORNAGUI
Zobacz anagramy i słowa z liter - MORNAGUI
Wybrane słowo
eOdmiany.pl ©2026