Nazwisko mężczyzny (pan) - MURARU |
---|
Mianownik (kto?) : Muraru |
To jest Jan Muraru. |
Dopełniacz (kogo?) : Muraru |
Na spotkaniu zabrakło Jana Muraru. |
Celownik (komu?) : Muraru |
Janowi Muraru dostarczono dwie przesyłki. |
Biernik (kogo?) : Muraru |
Nikt tam nie widział Jana Muraru. |
Narzędnik (z kim?) : Muraru |
Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Muraru. |
Miejscownik (o kim?) : Muraru |
Nie rozmawiamy o Janie Muraru. |
Wołacz (o!): Muraru |
Mój drogi Janie Muraru. |
Nazwisko kobiety (pani) - MURARUNazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
---|
Mianownik (kto?) : Muraru |
Autorką artykułu jest Ewa Muraru. |
Dopełniacz (kogo?) : Muraru |
Udałem się po poradę do Ewy Muraru. |
Celownik (komu?) : Muraru |
Nie mogliśmy zaufać Ewie Muraru. |
Biernik (kogo?) : Muraru |
Wszyscy lubią Ewę Muraru. |
Narzędnik (z kim?) : Muraru |
Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Muraru. |
Miejscownik (o kim?) : Muraru |
Koleżanki plotkowały o Ewie Muraru. |
Wołacz (o!): Muraru |
Mylisz się Ewo Muraru! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - MURARURównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
---|
Mianownik (kto?) : Muraru, depr. Muraru |
Konkurs wygrali Ewa i Jan Muraru. |
Dopełniacz (kogo?) : Muraru |
Sprawa Ewy i Jana Muraru nie była interesująca. |
Celownik (komu?) : Muraru |
Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Muraru. |
Biernik (kogo?) : Muraru |
Ewę i Jana Muraru uhonorowano tytułem "Para Roku". |
Narzędnik (z kim?) : Muraru |
Z Ewą i Janem Muraru mamy wspólne zdjęcia. |
Miejscownik (o kim?) : Muraru |
Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Muraru. |
Wołacz (o!): Muraru, depr. Muraru |
Ewo i Janie Muraru, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - MURARUNazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
---|
Mianownik (kto?) : Muraru |
To są siostry Ewa i Magda Muraru. |
Dopełniacz (kogo?) : Muraru |
Przed domem Ewy i Magdy Muraru doszło do wypadku. |
Celownik (komu?) : Muraru |
Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Muraru. |
Biernik (kogo?) : Muraru |
Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Muraru. |
Narzędnik (z kim?) : Muraru |
Wywiad z Ewą i Magdą Muraru był bardzo zaskakujący. |
Miejscownik (o kim?) : Muraru |
Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Muraru. |
Wołacz (o!): Muraru |
Dzień dobry Ewo i Magdo Muraru! |
Zobacz podział na sylaby słowa MURARU
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
MURARU
Zobacz anagramy i słowa z liter - MURARU
Wybrane słowoetatyzmrzeczownikrodzaj:
męski rzeczowyodmiany:
etatyzmom, etatyzmami, etatyzmach, etatyzmu, etatyzmowi, etatyzmem, etatyzmie, etatyzmy, etatyzmów, ,...
eOdmiany.pl ©2024