Nazwisko mężczyzny (pan) - MYRKO |
---|
Mianownik (kto?) : Myrko |
To jest Jan Myrko. |
Dopełniacz (kogo?) : Myrki |
Na spotkaniu zabrakło Jana Myrki. |
Celownik (komu?) : Myrce |
Janowi Myrce dostarczono dwie przesyłki. |
Biernik (kogo?) : Myrkę |
Nikt tam nie widział Jana Myrkę. |
Narzędnik (z kim?) : Myrką |
Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Myrką. |
Miejscownik (o kim?) : Myrce |
Nie rozmawiamy o Janie Myrce. |
Wołacz (o!): Myrko |
Mój drogi Janie Myrko. |
Nazwisko kobiety (pani) - MYRKONazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
---|
Mianownik (kto?) : Myrko |
Autorką artykułu jest Ewa Myrko. |
Dopełniacz (kogo?) : Myrko |
Udałem się po poradę do Ewy Myrko. |
Celownik (komu?) : Myrko |
Nie mogliśmy zaufać Ewie Myrko. |
Biernik (kogo?) : Myrko |
Wszyscy lubią Ewę Myrko. |
Narzędnik (z kim?) : Myrko |
Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Myrko. |
Miejscownik (o kim?) : Myrko |
Koleżanki plotkowały o Ewie Myrko. |
Wołacz (o!): Myrko |
Mylisz się Ewo Myrko! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - MYRKORównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
---|
Mianownik (kto?) : Myrkowie, depr. Myrki |
Konkurs wygrali Ewa i Jan Myrkowie. |
Dopełniacz (kogo?) : Myrków |
Sprawa Ewy i Jana Myrków nie była interesująca. |
Celownik (komu?) : Myrkom |
Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Myrkom. |
Biernik (kogo?) : Myrków |
Ewę i Jana Myrków uhonorowano tytułem "Para Roku". |
Narzędnik (z kim?) : Myrkami |
Z Ewą i Janem Myrkami mamy wspólne zdjęcia. |
Miejscownik (o kim?) : Myrkach |
Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Myrkach. |
Wołacz (o!): Myrkowie, depr. Myrki |
Ewo i Janie Myrkowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - MYRKONazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
---|
Mianownik (kto?) : Myrko |
To są siostry Ewa i Magda Myrko. |
Dopełniacz (kogo?) : Myrko |
Przed domem Ewy i Magdy Myrko doszło do wypadku. |
Celownik (komu?) : Myrko |
Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Myrko. |
Biernik (kogo?) : Myrko |
Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Myrko. |
Narzędnik (z kim?) : Myrko |
Wywiad z Ewą i Magdą Myrko był bardzo zaskakujący. |
Miejscownik (o kim?) : Myrko |
Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Myrko. |
Wołacz (o!): Myrko |
Dzień dobry Ewo i Magdo Myrko! |
Zobacz podział na sylaby słowa MYRKO
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
MYRKO
Zobacz anagramy i słowa z liter - MYRKO
Wybrane słowomodzićczasownik niedokonanyodmiany:
modziłem, modziłam, modziłeś, modziłaś, modził, modziła, modziło, modziliśmy, modziłyśmy, modziliście, modziłyście, ,...
eOdmiany.pl ©2024