Nazwisko mężczyzny (pan) - PLACKO |
|---|
| Mianownik (kto?) : Placko |
| To jest Jan Placko. |
| Dopełniacz (kogo?) : Placki |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Placki. |
| Celownik (komu?) : Placce |
| Janowi Placce dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Plackę |
| Nikt tam nie widział Jana Plackę. |
| Narzędnik (z kim?) : Placką |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Placką. |
| Miejscownik (o kim?) : Placce |
| Nie rozmawiamy o Janie Placce. |
| Wołacz (o!): Placko |
| Mój drogi Janie Placko. |
Nazwisko kobiety (pani) - PLACKONazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Placko |
| Autorką artykułu jest Ewa Placko. |
| Dopełniacz (kogo?) : Placko |
| Udałem się po poradę do Ewy Placko. |
| Celownik (komu?) : Placko |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Placko. |
| Biernik (kogo?) : Placko |
| Wszyscy lubią Ewę Placko. |
| Narzędnik (z kim?) : Placko |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Placko. |
| Miejscownik (o kim?) : Placko |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Placko. |
| Wołacz (o!): Placko |
| Mylisz się Ewo Placko! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - PLACKORównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Plackowie, depr. Placki |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Plackowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Placków |
| Sprawa Ewy i Jana Placków nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Plackom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Plackom. |
| Biernik (kogo?) : Placków |
| Ewę i Jana Placków uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Plackami |
| Z Ewą i Janem Plackami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Plackach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Plackach. |
| Wołacz (o!): Plackowie, depr. Placki |
| Ewo i Janie Plackowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - PLACKONazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Placko |
| To są siostry Ewa i Magda Placko. |
| Dopełniacz (kogo?) : Placko |
| Przed domem Ewy i Magdy Placko doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Placko |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Placko. |
| Biernik (kogo?) : Placko |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Placko. |
| Narzędnik (z kim?) : Placko |
| Wywiad z Ewą i Magdą Placko był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Placko |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Placko. |
| Wołacz (o!): Placko |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Placko! |
Zobacz podział na sylaby słowa PLACKO
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
PLACKO
Zobacz anagramy i słowa z liter - PLACKO
Wybrane słowourodzajrzeczownikrodzaj:
męski rzeczowyodmiany:
urodzaju, urodzajów, urodzajowi, urodzajom, urodzajem, urodzaje, urodzajami, urodzajach, urodzai, ,...
eOdmiany.pl ©2026