Nazwisko mężczyzny (pan) - POSKART |
|---|
| Mianownik (kto?) : Poskart |
| To jest Jan Poskart. |
| Dopełniacz (kogo?) : Poskarta |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Poskarta. |
| Celownik (komu?) : Poskartowi |
| Janowi Poskartowi dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Poskarta |
| Nikt tam nie widział Jana Poskarta. |
| Narzędnik (z kim?) : Poskartem |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Poskartem. |
| Miejscownik (o kim?) : Poskarcie |
| Nie rozmawiamy o Janie Poskarcie. |
| Wołacz (o!): Poskarcie |
| Mój drogi Janie Poskarcie. |
Nazwisko kobiety (pani) - POSKARTNazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Poskart |
| Autorką artykułu jest Ewa Poskart. |
| Dopełniacz (kogo?) : Poskart |
| Udałem się po poradę do Ewy Poskart. |
| Celownik (komu?) : Poskart |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Poskart. |
| Biernik (kogo?) : Poskart |
| Wszyscy lubią Ewę Poskart. |
| Narzędnik (z kim?) : Poskart |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Poskart. |
| Miejscownik (o kim?) : Poskart |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Poskart. |
| Wołacz (o!): Poskart |
| Mylisz się Ewo Poskart! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - POSKARTRównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Poskartowie, depr. Poskarty |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Poskartowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Poskartów |
| Sprawa Ewy i Jana Poskartów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Poskartom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Poskartom. |
| Biernik (kogo?) : Poskartów |
| Ewę i Jana Poskartów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Poskartami |
| Z Ewą i Janem Poskartami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Poskartach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Poskartach. |
| Wołacz (o!): Poskartowie, depr. Poskarty |
| Ewo i Janie Poskartowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - POSKARTNazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Poskart |
| To są siostry Ewa i Magda Poskart. |
| Dopełniacz (kogo?) : Poskart |
| Przed domem Ewy i Magdy Poskart doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Poskart |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Poskart. |
| Biernik (kogo?) : Poskart |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Poskart. |
| Narzędnik (z kim?) : Poskart |
| Wywiad z Ewą i Magdą Poskart był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Poskart |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Poskart. |
| Wołacz (o!): Poskart |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Poskart! |
Zobacz podział na sylaby słowa POSKART
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
POSKART
Zobacz anagramy i słowa z liter - POSKART
eOdmiany.pl ©2026