Nazwisko mężczyzny (pan) - PRACUTANazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko mężczyzny Kowalska, a inaczej Kowalski. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Pracuta |
| To jest Jan Pracuta. |
| Dopełniacz (kogo?) : Pracuty |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Pracuty. |
| Celownik (komu?) : Pracucie |
| Janowi Pracucie dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Pracutę |
| Nikt tam nie widział Jana Pracutę. |
| Narzędnik (z kim?) : Pracutą |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Pracutą. |
| Miejscownik (o kim?) : Pracucie |
| Nie rozmawiamy o Janie Pracucie. |
| Wołacz (o!): Pracuto |
| Mój drogi Janie Pracuto. |
Nazwisko kobiety (pani) - PRACUTA |
|---|
| Mianownik (kto?) : Pracuta |
| Autorką artykułu jest Ewa Pracuta. |
| Dopełniacz (kogo?) : Pracuty |
| Udałem się po poradę do Ewy Pracuty. |
| Celownik (komu?) : Pracucie |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Pracucie. |
| Biernik (kogo?) : Pracutę |
| Wszyscy lubią Ewę Pracutę. |
| Narzędnik (z kim?) : Pracutą |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Pracutą. |
| Miejscownik (o kim?) : Pracucie |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Pracucie. |
| Wołacz (o!): Pracuto |
| Mylisz się Ewo Pracuto! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - PRACUTARównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska męskiego Kowalska, a inna od Kowalski. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Pracutowie, depr. Pracuty |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Pracutowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Pracutów |
| Sprawa Ewy i Jana Pracutów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Pracutom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Pracutom. |
| Biernik (kogo?) : Pracutów |
| Ewę i Jana Pracutów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Pracutami |
| Z Ewą i Janem Pracutami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Pracutach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Pracutach. |
| Wołacz (o!): Pracutowie, depr. Pracuty |
| Ewo i Janie Pracutowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - PRACUTA |
|---|
| Mianownik (kto?) : Pracuty |
| To są siostry Ewa i Magda Pracuty. |
| Dopełniacz (kogo?) : Pracut |
| Przed domem Ewy i Magdy Pracut doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Pracutom |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Pracutom. |
| Biernik (kogo?) : Pracuty |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Pracuty. |
| Narzędnik (z kim?) : Pracutami |
| Wywiad z Ewą i Magdą Pracutami był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Pracutach |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Pracutach. |
| Wołacz (o!): Pracuty |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Pracuty! |
Zobacz podział na sylaby słowa PRACUTA
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
PRACUTA
Zobacz anagramy i słowa z liter - PRACUTA
Wybrane słowo
eOdmiany.pl ©2026