Nazwisko mężczyzny (pan) - RUKINANazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko mężczyzny Kowalska, a inaczej Kowalski. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Rukina |
| To jest Jan Rukina. |
| Dopełniacz (kogo?) : Rukiny |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Rukiny. |
| Celownik (komu?) : Rukinie |
| Janowi Rukinie dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Rukinę |
| Nikt tam nie widział Jana Rukinę. |
| Narzędnik (z kim?) : Rukiną |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Rukiną. |
| Miejscownik (o kim?) : Rukinie |
| Nie rozmawiamy o Janie Rukinie. |
| Wołacz (o!): Rukino |
| Mój drogi Janie Rukino. |
Nazwisko kobiety (pani) - RUKINA |
|---|
| Mianownik (kto?) : Rukina |
| Autorką artykułu jest Ewa Rukina. |
| Dopełniacz (kogo?) : Rukiny |
| Udałem się po poradę do Ewy Rukiny. |
| Celownik (komu?) : Rukinie |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Rukinie. |
| Biernik (kogo?) : Rukinę |
| Wszyscy lubią Ewę Rukinę. |
| Narzędnik (z kim?) : Rukiną |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Rukiną. |
| Miejscownik (o kim?) : Rukinie |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Rukinie. |
| Wołacz (o!): Rukino |
| Mylisz się Ewo Rukino! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - RUKINARównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska męskiego Kowalska, a inna od Kowalski. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Rukinowie, depr. Rukiny |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Rukinowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Rukinów |
| Sprawa Ewy i Jana Rukinów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Rukinom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Rukinom. |
| Biernik (kogo?) : Rukinów |
| Ewę i Jana Rukinów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Rukinami |
| Z Ewą i Janem Rukinami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Rukinach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Rukinach. |
| Wołacz (o!): Rukinowie, depr. Rukiny |
| Ewo i Janie Rukinowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - RUKINA |
|---|
| Mianownik (kto?) : Rukiny |
| To są siostry Ewa i Magda Rukiny. |
| Dopełniacz (kogo?) : Rukin |
| Przed domem Ewy i Magdy Rukin doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Rukinom |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Rukinom. |
| Biernik (kogo?) : Rukiny |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Rukiny. |
| Narzędnik (z kim?) : Rukinami |
| Wywiad z Ewą i Magdą Rukinami był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Rukinach |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Rukinach. |
| Wołacz (o!): Rukiny |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Rukiny! |
Zobacz podział na sylaby słowa RUKINA
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
RUKINA
Zobacz anagramy i słowa z liter - RUKINA
Wybrane słowo
eOdmiany.pl ©2026