Nazwisko mężczyzny (pan) - SANDRANazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko mężczyzny Kowalska, a inaczej Kowalski. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Sandra |
| To jest Jan Sandra. |
| Dopełniacz (kogo?) : Sandry |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Sandry. |
| Celownik (komu?) : Sandrze |
| Janowi Sandrze dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Sandrę |
| Nikt tam nie widział Jana Sandrę. |
| Narzędnik (z kim?) : Sandrą |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Sandrą. |
| Miejscownik (o kim?) : Sandrze |
| Nie rozmawiamy o Janie Sandrze. |
| Wołacz (o!): Sandro |
| Mój drogi Janie Sandro. |
Nazwisko kobiety (pani) - SANDRA |
|---|
| Mianownik (kto?) : Sandra |
| Autorką artykułu jest Ewa Sandra. |
| Dopełniacz (kogo?) : Sandry |
| Udałem się po poradę do Ewy Sandry. |
| Celownik (komu?) : Sandrze |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Sandrze. |
| Biernik (kogo?) : Sandrę |
| Wszyscy lubią Ewę Sandrę. |
| Narzędnik (z kim?) : Sandrą |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Sandrą. |
| Miejscownik (o kim?) : Sandrze |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Sandrze. |
| Wołacz (o!): Sandro |
| Mylisz się Ewo Sandro! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - SANDRARównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska męskiego Kowalska, a inna od Kowalski. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Sandrowie, depr. Sandry |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Sandrowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Sandrów |
| Sprawa Ewy i Jana Sandrów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Sandrom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Sandrom. |
| Biernik (kogo?) : Sandrów |
| Ewę i Jana Sandrów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Sandrami |
| Z Ewą i Janem Sandrami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Sandrach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Sandrach. |
| Wołacz (o!): Sandrowie, depr. Sandry |
| Ewo i Janie Sandrowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - SANDRA |
|---|
| Mianownik (kto?) : Sandry |
| To są siostry Ewa i Magda Sandry. |
| Dopełniacz (kogo?) : Sandr |
| Przed domem Ewy i Magdy Sandr doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Sandrom |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Sandrom. |
| Biernik (kogo?) : Sandry |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Sandry. |
| Narzędnik (z kim?) : Sandrami |
| Wywiad z Ewą i Magdą Sandrami był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Sandrach |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Sandrach. |
| Wołacz (o!): Sandry |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Sandry! |
Zobacz podział na sylaby słowa SANDRA
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
SANDRA
Zobacz anagramy i słowa z liter - SANDRA
Wybrane słowoekspresrzeczownikrodzaj:
męski rzeczowyodmiany:
ekspresom, ekspresami, ekspresach, ekspresa, ekspresowi, ekspresem, ekspresie, ekspresu, ekspresi, ekspresy, ekspresów, ,...
eOdmiany.pl ©2026