Nazwisko mężczyzny (pan) - SIMONIS |
|---|
| Mianownik (kto?) : Simonis |
| To jest Jan Simonis. |
| Dopełniacz (kogo?) : Simonisa |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Simonisa. |
| Celownik (komu?) : Simonisowi |
| Janowi Simonisowi dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Simonisa |
| Nikt tam nie widział Jana Simonisa. |
| Narzędnik (z kim?) : Simonisem |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Simonisem. |
| Miejscownik (o kim?) : Simonisie |
| Nie rozmawiamy o Janie Simonisie. |
| Wołacz (o!): Simonisie |
| Mój drogi Janie Simonisie. |
Nazwisko kobiety (pani) - SIMONISNazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Simonis |
| Autorką artykułu jest Ewa Simonis. |
| Dopełniacz (kogo?) : Simonis |
| Udałem się po poradę do Ewy Simonis. |
| Celownik (komu?) : Simonis |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Simonis. |
| Biernik (kogo?) : Simonis |
| Wszyscy lubią Ewę Simonis. |
| Narzędnik (z kim?) : Simonis |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Simonis. |
| Miejscownik (o kim?) : Simonis |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Simonis. |
| Wołacz (o!): Simonis |
| Mylisz się Ewo Simonis! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - SIMONISRównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Simonisowie, depr. Simonisy |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Simonisowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Simonisów |
| Sprawa Ewy i Jana Simonisów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Simonisom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Simonisom. |
| Biernik (kogo?) : Simonisów |
| Ewę i Jana Simonisów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Simonisami |
| Z Ewą i Janem Simonisami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Simonisach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Simonisach. |
| Wołacz (o!): Simonisowie, depr. Simonisy |
| Ewo i Janie Simonisowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - SIMONISNazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Simonis |
| To są siostry Ewa i Magda Simonis. |
| Dopełniacz (kogo?) : Simonis |
| Przed domem Ewy i Magdy Simonis doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Simonis |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Simonis. |
| Biernik (kogo?) : Simonis |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Simonis. |
| Narzędnik (z kim?) : Simonis |
| Wywiad z Ewą i Magdą Simonis był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Simonis |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Simonis. |
| Wołacz (o!): Simonis |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Simonis! |
Zobacz podział na sylaby słowa SIMONIS
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
SIMONIS
Zobacz anagramy i słowa z liter - SIMONIS
Wybrane słowo
eOdmiany.pl ©2026