Nazwisko mężczyzny (pan) - STUNIO |
|---|
| Mianownik (kto?) : Stunio |
| To jest Jan Stunio. |
| Dopełniacz (kogo?) : Stunia |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Stunia. |
| Celownik (komu?) : Stuniowi |
| Janowi Stuniowi dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Stunia |
| Nikt tam nie widział Jana Stunia. |
| Narzędnik (z kim?) : Stuniem |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Stuniem. |
| Miejscownik (o kim?) : Stuniu |
| Nie rozmawiamy o Janie Stuniu. |
| Wołacz (o!): Stunio, Stuniu, |
| Mój drogi Janie Stunio. |
Nazwisko kobiety (pani) - STUNIONazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Stunio |
| Autorką artykułu jest Ewa Stunio. |
| Dopełniacz (kogo?) : Stunio |
| Udałem się po poradę do Ewy Stunio. |
| Celownik (komu?) : Stunio |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Stunio. |
| Biernik (kogo?) : Stunio |
| Wszyscy lubią Ewę Stunio. |
| Narzędnik (z kim?) : Stunio |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Stunio. |
| Miejscownik (o kim?) : Stunio |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Stunio. |
| Wołacz (o!): Stunio |
| Mylisz się Ewo Stunio! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - STUNIORównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Stuniowie, depr. Stunie |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Stuniowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Stuniów |
| Sprawa Ewy i Jana Stuniów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Stuniom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Stuniom. |
| Biernik (kogo?) : Stuniów |
| Ewę i Jana Stuniów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Stuniami |
| Z Ewą i Janem Stuniami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Stuniach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Stuniach. |
| Wołacz (o!): Stuniowie, depr. Stunie |
| Ewo i Janie Stuniowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - STUNIONazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Stunio |
| To są siostry Ewa i Magda Stunio. |
| Dopełniacz (kogo?) : Stunio |
| Przed domem Ewy i Magdy Stunio doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Stunio |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Stunio. |
| Biernik (kogo?) : Stunio |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Stunio. |
| Narzędnik (z kim?) : Stunio |
| Wywiad z Ewą i Magdą Stunio był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Stunio |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Stunio. |
| Wołacz (o!): Stunio |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Stunio! |
Zobacz podział na sylaby słowa STUNIO
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
STUNIO
Zobacz anagramy i słowa z liter - STUNIO
Wybrane słowocharkotrzeczownikrodzaj:
męski rzeczowyodmiany:
charkotom, charkotami, charkotach, charkotu, charkotowi, charkotem, charkocie, charkoty, charkotów, ,...
eOdmiany.pl ©2026