Nazwisko mężczyzny (pan) - SWIRTUN |
|---|
| Mianownik (kto?) : Swirtun |
| To jest Jan Swirtun. |
| Dopełniacz (kogo?) : Swirtuna |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Swirtuna. |
| Celownik (komu?) : Swirtunowi |
| Janowi Swirtunowi dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Swirtuna |
| Nikt tam nie widział Jana Swirtuna. |
| Narzędnik (z kim?) : Swirtunem |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Swirtunem. |
| Miejscownik (o kim?) : Swirtunie |
| Nie rozmawiamy o Janie Swirtunie. |
| Wołacz (o!): Swirtunie |
| Mój drogi Janie Swirtunie. |
Nazwisko kobiety (pani) - SWIRTUNNazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Swirtun |
| Autorką artykułu jest Ewa Swirtun. |
| Dopełniacz (kogo?) : Swirtun |
| Udałem się po poradę do Ewy Swirtun. |
| Celownik (komu?) : Swirtun |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Swirtun. |
| Biernik (kogo?) : Swirtun |
| Wszyscy lubią Ewę Swirtun. |
| Narzędnik (z kim?) : Swirtun |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Swirtun. |
| Miejscownik (o kim?) : Swirtun |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Swirtun. |
| Wołacz (o!): Swirtun |
| Mylisz się Ewo Swirtun! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - SWIRTUNRównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Swirtunowie, depr. Swirtuny |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Swirtunowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Swirtunów |
| Sprawa Ewy i Jana Swirtunów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Swirtunom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Swirtunom. |
| Biernik (kogo?) : Swirtunów |
| Ewę i Jana Swirtunów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Swirtunami |
| Z Ewą i Janem Swirtunami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Swirtunach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Swirtunach. |
| Wołacz (o!): Swirtunowie, depr. Swirtuny |
| Ewo i Janie Swirtunowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - SWIRTUNNazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Swirtun |
| To są siostry Ewa i Magda Swirtun. |
| Dopełniacz (kogo?) : Swirtun |
| Przed domem Ewy i Magdy Swirtun doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Swirtun |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Swirtun. |
| Biernik (kogo?) : Swirtun |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Swirtun. |
| Narzędnik (z kim?) : Swirtun |
| Wywiad z Ewą i Magdą Swirtun był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Swirtun |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Swirtun. |
| Wołacz (o!): Swirtun |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Swirtun! |
Zobacz podział na sylaby słowa SWIRTUN
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
SWIRTUN
Zobacz anagramy i słowa z liter - SWIRTUN
Wybrane słowo
eOdmiany.pl ©2026