Nazwisko mężczyzny (pan) - VALENTIR |
|---|
| Mianownik (kto?) : Valentir |
| To jest Jan Valentir. |
| Dopełniacz (kogo?) : Valentira |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Valentira. |
| Celownik (komu?) : Valentirowi |
| Janowi Valentirowi dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Valentira |
| Nikt tam nie widział Jana Valentira. |
| Narzędnik (z kim?) : Valentirem |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Valentirem. |
| Miejscownik (o kim?) : Valentirze |
| Nie rozmawiamy o Janie Valentirze. |
| Wołacz (o!): Valentirze |
| Mój drogi Janie Valentirze. |
Nazwisko kobiety (pani) - VALENTIRNazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Valentir |
| Autorką artykułu jest Ewa Valentir. |
| Dopełniacz (kogo?) : Valentir |
| Udałem się po poradę do Ewy Valentir. |
| Celownik (komu?) : Valentir |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Valentir. |
| Biernik (kogo?) : Valentir |
| Wszyscy lubią Ewę Valentir. |
| Narzędnik (z kim?) : Valentir |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Valentir. |
| Miejscownik (o kim?) : Valentir |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Valentir. |
| Wołacz (o!): Valentir |
| Mylisz się Ewo Valentir! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - VALENTIRRównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Valentirowie, depr. Valentiry |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Valentirowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Valentirów |
| Sprawa Ewy i Jana Valentirów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Valentirom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Valentirom. |
| Biernik (kogo?) : Valentirów |
| Ewę i Jana Valentirów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Valentirami |
| Z Ewą i Janem Valentirami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Valentirach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Valentirach. |
| Wołacz (o!): Valentirowie, depr. Valentiry |
| Ewo i Janie Valentirowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - VALENTIRNazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Valentir |
| To są siostry Ewa i Magda Valentir. |
| Dopełniacz (kogo?) : Valentir |
| Przed domem Ewy i Magdy Valentir doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Valentir |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Valentir. |
| Biernik (kogo?) : Valentir |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Valentir. |
| Narzędnik (z kim?) : Valentir |
| Wywiad z Ewą i Magdą Valentir był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Valentir |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Valentir. |
| Wołacz (o!): Valentir |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Valentir! |
Zobacz podział na sylaby słowa VALENTIR
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
VALENTIR
Zobacz synonimy słowa VALENTIR
Zobacz anagramy i słowa z liter - VALENTIR
eOdmiany.pl ©2026