Nazwisko mężczyzny (pan) - WIERNIUK |
---|
Mianownik (kto?) : Wierniuk |
To jest Jan Wierniuk. |
Dopełniacz (kogo?) : Wierniuka |
Na spotkaniu zabrakło Jana Wierniuka. |
Celownik (komu?) : Wierniukowi |
Janowi Wierniukowi dostarczono dwie przesyłki. |
Biernik (kogo?) : Wierniuka |
Nikt tam nie widział Jana Wierniuka. |
Narzędnik (z kim?) : Wierniukiem |
Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Wierniukiem. |
Miejscownik (o kim?) : Wierniuku |
Nie rozmawiamy o Janie Wierniuku. |
Wołacz (o!): Wierniuku |
Mój drogi Janie Wierniuku. |
Nazwisko kobiety (pani) - WIERNIUKNazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
---|
Mianownik (kto?) : Wierniuk |
Autorką artykułu jest Ewa Wierniuk. |
Dopełniacz (kogo?) : Wierniuk |
Udałem się po poradę do Ewy Wierniuk. |
Celownik (komu?) : Wierniuk |
Nie mogliśmy zaufać Ewie Wierniuk. |
Biernik (kogo?) : Wierniuk |
Wszyscy lubią Ewę Wierniuk. |
Narzędnik (z kim?) : Wierniuk |
Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Wierniuk. |
Miejscownik (o kim?) : Wierniuk |
Koleżanki plotkowały o Ewie Wierniuk. |
Wołacz (o!): Wierniuk |
Mylisz się Ewo Wierniuk! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - WIERNIUKRównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
---|
Mianownik (kto?) : Wierniukowie, Wierniucy, depr. Wierniuki |
Konkurs wygrali Ewa i Jan Wierniukowie. |
Dopełniacz (kogo?) : Wierniuków |
Sprawa Ewy i Jana Wierniuków nie była interesująca. |
Celownik (komu?) : Wierniukom |
Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Wierniukom. |
Biernik (kogo?) : Wierniuków |
Ewę i Jana Wierniuków uhonorowano tytułem "Para Roku". |
Narzędnik (z kim?) : Wierniukami |
Z Ewą i Janem Wierniukami mamy wspólne zdjęcia. |
Miejscownik (o kim?) : Wierniukach |
Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Wierniukach. |
Wołacz (o!): Wierniukowie, Wierniucy, depr. Wierniuki |
Ewo i Janie Wierniukowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - WIERNIUKNazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
---|
Mianownik (kto?) : Wierniuk |
To są siostry Ewa i Magda Wierniuk. |
Dopełniacz (kogo?) : Wierniuk |
Przed domem Ewy i Magdy Wierniuk doszło do wypadku. |
Celownik (komu?) : Wierniuk |
Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Wierniuk. |
Biernik (kogo?) : Wierniuk |
Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Wierniuk. |
Narzędnik (z kim?) : Wierniuk |
Wywiad z Ewą i Magdą Wierniuk był bardzo zaskakujący. |
Miejscownik (o kim?) : Wierniuk |
Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Wierniuk. |
Wołacz (o!): Wierniuk |
Dzień dobry Ewo i Magdo Wierniuk! |
Zobacz podział na sylaby słowa WIERNIUK
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
WIERNIUK
Zobacz synonimy słowa WIERNIUK
Zobacz anagramy i słowa z liter - WIERNIUK
eOdmiany.pl ©2024