Odmiana słowa - cudacki

Słowo cudacki to przymiotnik.


Odmiana przez przypadki słowa cudacki:

stopień równy
liczba pojedyncza
męski osobowymęski zwierzęcymęski rzeczowynijakiżeński
Mianownik
(kto? co?)
cudackicudackicudackicudackiecudacka
Dopełniacz
(kogo? czego?)
cudackiegocudackiegocudackiegocudackiegocudackiej
Celownik
(komu? czemu?)
cudackiemucudackiemucudackiemucudackiemucudackiej
Biernik
(kogo? co?)
cudackiegocudackiegocudackicudackiecudacką
Narzędnik
(z kim? z czym?)
cudackimcudackimcudackimcudackimcudacką
Miejscownik
(o kim? o czym?)
cudackimcudackimcudackimcudackimcudackiej
Wołacz
(o!)
cudackicudackicudackicudackiecudacka
liczba mnoga
przymnogimęski osobowy
męski osobowy
deprecjatywnie
pozostałe
Mianownik
(kto? co?)
cudaccycudaccycudackiecudackie
Dopełniacz
(kogo? czego?)
cudackichcudackichcudackichcudackich
Celownik
(komu? czemu?)
cudackimcudackimcudackimcudackim
Biernik
(kogo? co?)
cudackichcudackichcudackichcudackie
Narzędnik
(z kim? z czym?)
cudackimicudackimicudackimicudackimi
Miejscownik
(o kim? o czym?)
cudackichcudackichcudackichcudackich
Wołacz
(o!)
cudaccycudaccycudackiecudackie



Wszystkie odmiany słowa cudacki:

cudacku, cudacka, cudackie, cudackiej, cudacką, cudackiego, cudackiemu, cudackim, cudackich, cudackimi, cudaccy




Zobacz słowa podobne do cudacki :

cudackość, cudactwo, cudaczek, cudaczka, cudacznieć, cudaczniejszy, cudacznik, cudaczność, cudaczny, cudaczyć