Odmiana słowa - dorzucić

Słowo dorzucić to czasownik dokonany.


Odmiana przez przypadki słowa dorzucić:

tryb oznajmujący
czas przyszły
liczba pojedynczaliczba mnoga
1.os.
dorzucę
1.os.
dorzucimy
2.os.
dorzucisz
2.os.
dorzucicie
3.os.
dorzuci
3.os.
dorzucą
czas przeszły
liczba pojedynczaliczba mnoga
męski
dorzuciłem
1.os.
żeński
dorzuciłam
mo
dorzuciliśmy
nijaki
dorzuciłom
nmo
dorzuciłyśmy

męski
dorzuciłeś
2.os.
żeński
dorzuciłaś
mo
dorzuciliście
nijaki
dorzuciłoś
nmo
dorzuciłyście

męski
dorzucił
3.os.
żeński
dorzuciła
mo
dorzucili
nijaki
dorzuciło
nmo
dorzuciły

forma bezosobowa: dorzucono
tryb rozkazujący
liczba pojedynczaliczba mnoga
1.os.
dorzućmy
2.os.
dorzuć
2.os.
dorzućcie
tryb warunkowy
liczba pojedynczaliczba mnoga
męski
dorzuciłbym
1.os.
żeński
dorzuciłabym
mo
dorzucilibyśmy
nijaki
dorzuciłobym
nmo
dorzuciłybyśmy

męski
dorzuciłbyś
2.os.
żeński
dorzuciłabyś
mo
dorzucilibyście
nijaki
dorzuciłobyś
nmo
dorzuciłybyście

męski
dorzuciłby
3.os.
żeński
dorzuciłaby
mo
dorzuciliby
nijaki
dorzuciłoby
nmo
dorzuciłyby

forma bezosobowa: dorzucono by
bezokolicznik: dorzucić
imiesłów przysłówkowy uprzedni: dorzuciwszy
Rzeczownik odczasownikowy
liczba pojedynczaliczba mnoga
Mianownik
(kto? co?)
dorzucenie
Mianownik
(kto? co?)
dorzucenia
Dopełniacz
(kogo? czego?)
dorzucenia
Dopełniacz
(kogo? czego?)
dorzuceń
Celownik
(komu? czemu?)
dorzuceniu
Celownik
(komu? czemu?)
dorzuceniom
Biernik
(kogo? co?)
dorzucenie
Biernik
(kogo? co?)
dorzucenia
Narzędnik
(z kim? z czym?)
dorzuceniem
Narzędnik
(z kim? z czym?)
dorzuceniami
Miejscownik
(o kim? o czym?)
dorzuceniu
Miejscownik
(o kim? o czym?)
dorzuceniach
Wołacz
(o!)
dorzucenie
Wołacz
(o!)
dorzucenia
imiesłów przymiotnikowy bierny
liczba pojedyncza
męski osobowymęski zwierzęcymęski rzeczowynijakiżeński
Mianownik
(kto? co?)		dorzuconydorzuconydorzuconydorzuconedorzucona
Dopełniacz
(kogo? czego?)		dorzuconegodorzuconegodorzuconegodorzuconegodorzuconej
Celownik
(komu? czemu?)		dorzuconemudorzuconemudorzuconemudorzuconemudorzuconej
Biernik
(kogo? co?)		dorzuconegodorzuconegodorzuconydorzuconedorzuconą
Narzędnik
(z kim? z czym?)		dorzuconymdorzuconymdorzuconymdorzuconymdorzuconą
Miejscownik
(o kim? o czym?)		dorzuconymdorzuconymdorzuconymdorzuconymdorzuconej
liczba mnoga
przymnogimęski osobowy
męski osobowy
deprecjatywnie		pozostałe
Mianownik
(kto? co?)		dorzucenidorzucenidorzuconedorzucone
Dopełniacz
(kogo? czego?)		dorzuconychdorzuconychdorzuconychdorzuconych
Celownik
(komu? czemu?)		dorzuconymdorzuconymdorzuconymdorzuconym
Biernik
(kogo? co?)		dorzuconychdorzuconychdorzuconychdorzucone
Narzędnik
(z kim? z czym?)		dorzuconymidorzuconymidorzuconymidorzuconymi
Miejscownik
(o kim? o czym?)		dorzuconychdorzuconychdorzuconychdorzuconych
odpowiednik aspektowy: dorzucać



Wszystkie odmiany słowa dorzucić:

dorzucą, dorzuceni, dorzucenia, dorzuceniach, dorzuceniami, dorzucenie, dorzuceniem, dorzuceniom, dorzuceniu, dorzuceń, dorzucę



Zobacz słowa podobne do dorzucić :

dorzucać

Sprawdź również

eDefinicje.pl Co znaczy słowo dorzucić?

eSylaby.pl Ile sylab ma słowo dorzucić?

eHasla.pl Hasła krzyżówkowe do słowa dorzucić

eAnagramy.pl Zobacz anagramy

eSlowniki.pl Potoczne znaczenie słowa dorzucić

eSynonimy.pl Jak inaczej powiedzieć dorzucić?


Wybrane słowo
rugby
rzeczownik
rodzaj:
nijaki
odmiany:
rugby, ,...
Zobacz odmianę przez przypadki >>







Ostatnio sprawdzane
dorzucić, cherlawy, latynista, szydzić, bezchmurny, skwitować, Alpejka, udać, lipcowy, bedeker, uronić, zamysł, wystygnąć, dosmażyć, gnojarz, skolioza, reński, ominąć, genialny, zeszły,
Najczęściej sprawdzane
łamaga, krótkowzroczność, tranzytować, ćma, gruchot, Łódź, sprośność, pieprzyk, zlewa, współczucie, Muzyka, Szczecin, drapać, Kowal, skupić, dziany, esdek, poczerwienieć, rycerz, lacha,