Odmiana słowa - doręczyć

Słowo doręczyć to czasownik dokonany.


Odmiana przez przypadki słowa doręczyć:

tryb oznajmujący
czas przyszły
liczba pojedynczaliczba mnoga
1.os.
doręczę
1.os.
doręczymy
2.os.
doręczysz
2.os.
doręczycie
3.os.
doręczy
3.os.
doręczą
czas przeszły
liczba pojedynczaliczba mnoga
męski
doręczyłem
1.os.
żeński
doręczyłam
mo
doręczyliśmy
nijaki
doręczyłom
nmo
doręczyłyśmy

męski
doręczyłeś
2.os.
żeński
doręczyłaś
mo
doręczyliście
nijaki
doręczyłoś
nmo
doręczyłyście

męski
doręczył
3.os.
żeński
doręczyła
mo
doręczyli
nijaki
doręczyło
nmo
doręczyły

forma bezosobowa: doręczono
tryb rozkazujący
liczba pojedynczaliczba mnoga
1.os.
doręczmy
2.os.
doręcz
2.os.
doręczcie
tryb warunkowy
liczba pojedynczaliczba mnoga
męski
doręczyłbym
1.os.
żeński
doręczyłabym
mo
doręczylibyśmy
nijaki
doręczyłobym
nmo
doręczyłybyśmy

męski
doręczyłbyś
2.os.
żeński
doręczyłabyś
mo
doręczylibyście
nijaki
doręczyłobyś
nmo
doręczyłybyście

męski
doręczyłby
3.os.
żeński
doręczyłaby
mo
doręczyliby
nijaki
doręczyłoby
nmo
doręczyłyby

forma bezosobowa: doręczono by
bezokolicznik: doręczyć
imiesłów przysłówkowy uprzedni: doręczywszy
Rzeczownik odczasownikowy
liczba pojedynczaliczba mnoga
Mianownik
(kto? co?)
doręczenie
Mianownik
(kto? co?)
doręczenia
Dopełniacz
(kogo? czego?)
doręczenia
Dopełniacz
(kogo? czego?)
doręczeń
Celownik
(komu? czemu?)
doręczeniu
Celownik
(komu? czemu?)
doręczeniom
Biernik
(kogo? co?)
doręczenie
Biernik
(kogo? co?)
doręczenia
Narzędnik
(z kim? z czym?)
doręczeniem
Narzędnik
(z kim? z czym?)
doręczeniami
Miejscownik
(o kim? o czym?)
doręczeniu
Miejscownik
(o kim? o czym?)
doręczeniach
Wołacz
(o!)
doręczenie
Wołacz
(o!)
doręczenia
imiesłów przymiotnikowy bierny
liczba pojedyncza
męski osobowymęski zwierzęcymęski rzeczowynijakiżeński
Mianownik
(kto? co?)		doręczonydoręczonydoręczonydoręczonedoręczona
Dopełniacz
(kogo? czego?)		doręczonegodoręczonegodoręczonegodoręczonegodoręczonej
Celownik
(komu? czemu?)		doręczonemudoręczonemudoręczonemudoręczonemudoręczonej
Biernik
(kogo? co?)		doręczonegodoręczonegodoręczonydoręczonedoręczoną
Narzędnik
(z kim? z czym?)		doręczonymdoręczonymdoręczonymdoręczonymdoręczoną
Miejscownik
(o kim? o czym?)		doręczonymdoręczonymdoręczonymdoręczonymdoręczonej
liczba mnoga
przymnogimęski osobowy
męski osobowy
deprecjatywnie		pozostałe
Mianownik
(kto? co?)		doręczenidoręczenidoręczonedoręczone
Dopełniacz
(kogo? czego?)		doręczonychdoręczonychdoręczonychdoręczonych
Celownik
(komu? czemu?)		doręczonymdoręczonymdoręczonymdoręczonym
Biernik
(kogo? co?)		doręczonychdoręczonychdoręczonychdoręczone
Narzędnik
(z kim? z czym?)		doręczonymidoręczonymidoręczonymidoręczonymi
Miejscownik
(o kim? o czym?)		doręczonychdoręczonychdoręczonychdoręczonych
odpowiednik aspektowy: doręczać



Wszystkie odmiany słowa doręczyć:

doręczyłem, doręczyłam, doręczyłeś, doręczyłaś, doręczył, doręczyła, doręczyło, doręczyliśmy, doręczyłyśmy, doręczyliście, doręczyłyście



Zobacz słowa podobne do doręczyć :

doręczać, doręczalność, doręczalny, doręczeniowy, doręczna, doręczyciel, doręczycielka, doręczycielski

Sprawdź również

eDefinicje.pl Definicja i znaczenie: doręczyć

eSylaby.pl Jak podzielić na sylaby słowo doręczyć?

eHasla.pl Hasła krzyżówkowe

eAnagramy.pl Punkty w Scrabble za słowo doręczyć

eSlowniki.pl Słowo doręczyć w gwarze i slangu

eSynonimy.pl Synonimy


Wybrane słowo







Ostatnio sprawdzane
okopać, doręczyć, Dziura, wydębić, rządowy, krążyć, tirówka, kiciuś, pula, pęczek, ktoś, dychawica, wyciszyć, wykarmić, obładowywać, rąbnąć, podstrajać, jestestwo, bezręki, urojenie,
Najczęściej sprawdzane
łamaga, krótkowzroczność, tranzytować, ćma, gruchot, Łódź, sprośność, pieprzyk, zlewa, współczucie, Muzyka, Szczecin, drapać, Kowal, skupić, dziany, esdek, poczerwienieć, rycerz, lacha,