Odmiana słowa - otoczyć

Słowo otoczyć to czasownik dokonany.


Odmiana przez przypadki słowa otoczyć:

tryb oznajmujący
czas przyszły
liczba pojedynczaliczba mnoga
1.os.
otoczę
1.os.
otoczymy
2.os.
otoczysz
2.os.
otoczycie
3.os.
otoczy
3.os.
otoczą
czas przeszły
liczba pojedynczaliczba mnoga
męski
otoczyłem
1.os.
żeński
otoczyłam
mo
otoczyliśmy
nijaki
otoczyłom
nmo
otoczyłyśmy

męski
otoczyłeś
2.os.
żeński
otoczyłaś
mo
otoczyliście
nijaki
otoczyłoś
nmo
otoczyłyście

męski
otoczył
3.os.
żeński
otoczyła
mo
otoczyli
nijaki
otoczyło
nmo
otoczyły

forma bezosobowa: otoczono
tryb rozkazujący
liczba pojedynczaliczba mnoga
1.os.
otoczmy
2.os.
otocz
2.os.
otoczcie
tryb warunkowy
liczba pojedynczaliczba mnoga
męski
otoczyłbym
1.os.
żeński
otoczyłabym
mo
otoczylibyśmy
nijaki
otoczyłobym
nmo
otoczyłybyśmy

męski
otoczyłbyś
2.os.
żeński
otoczyłabyś
mo
otoczylibyście
nijaki
otoczyłobyś
nmo
otoczyłybyście

męski
otoczyłby
3.os.
żeński
otoczyłaby
mo
otoczyliby
nijaki
otoczyłoby
nmo
otoczyłyby

forma bezosobowa: otoczono by
bezokolicznik: otoczyć
imiesłów przysłówkowy uprzedni: otoczywszy
Rzeczownik odczasownikowy
liczba pojedynczaliczba mnoga
Mianownik
(kto? co?)
otoczenie
Mianownik
(kto? co?)
otoczenia
Dopełniacz
(kogo? czego?)
otoczenia
Dopełniacz
(kogo? czego?)
otoczeń
Celownik
(komu? czemu?)
otoczeniu
Celownik
(komu? czemu?)
otoczeniom
Biernik
(kogo? co?)
otoczenie
Biernik
(kogo? co?)
otoczenia
Narzędnik
(z kim? z czym?)
otoczeniem
Narzędnik
(z kim? z czym?)
otoczeniami
Miejscownik
(o kim? o czym?)
otoczeniu
Miejscownik
(o kim? o czym?)
otoczeniach
Wołacz
(o!)
otoczenie
Wołacz
(o!)
otoczenia
imiesłów przymiotnikowy bierny
liczba pojedyncza
męski osobowymęski zwierzęcymęski rzeczowynijakiżeński
Mianownik
(kto? co?)		otoczonyotoczonyotoczonyotoczoneotoczona
Dopełniacz
(kogo? czego?)		otoczonegootoczonegootoczonegootoczonegootoczonej
Celownik
(komu? czemu?)		otoczonemuotoczonemuotoczonemuotoczonemuotoczonej
Biernik
(kogo? co?)		otoczonegootoczonegootoczonyotoczoneotoczoną
Narzędnik
(z kim? z czym?)		otoczonymotoczonymotoczonymotoczonymotoczoną
Miejscownik
(o kim? o czym?)		otoczonymotoczonymotoczonymotoczonymotoczonej
liczba mnoga
przymnogimęski osobowy
męski osobowy
deprecjatywnie		pozostałe
Mianownik
(kto? co?)		otoczeniotoczeniotoczoneotoczone
Dopełniacz
(kogo? czego?)		otoczonychotoczonychotoczonychotoczonych
Celownik
(komu? czemu?)		otoczonymotoczonymotoczonymotoczonym
Biernik
(kogo? co?)		otoczonychotoczonychotoczonychotoczone
Narzędnik
(z kim? z czym?)		otoczonymiotoczonymiotoczonymiotoczonymi
Miejscownik
(o kim? o czym?)		otoczonychotoczonychotoczonychotoczonych
odpowiednik aspektowy: otaczać



Wszystkie odmiany słowa otoczyć:

otoczyłem, otoczyłam, otoczyłeś, otoczyłaś, otoczył, otoczyła, otoczyło, otoczyliśmy, otoczyłyśmy, otoczyliście, otoczyłyście



Zobacz słowa podobne do otoczyć :

otoczak, otoczakowy, Otocze, otoczek, otoczenie, otoczka, otoczkować, otoczkowce, otoczkowiec, otoczkowy, Otoczna, otocznia, otoczniak, otocznik, Otoczyn

Sprawdź również

eDefinicje.pl Definicja i znaczenie: otoczyć

eSylaby.pl Podział słowa otoczyć na głoski i sylaby

eHasla.pl Zobacz hasła do krzyżówki

eAnagramy.pl Czy słowo otoczyć jest dozwolone w Scrabble?

eSlowniki.pl Co oznacza otoczyć w żargonie?

eSynonimy.pl Inne określenie słowa otoczyć


Wybrane słowo







Ostatnio sprawdzane
otoczyć, czujnik, konstruktywizm, kontrkandydat, Szyjka, intonacja, ksobny, stylisko, gadulstwo, ultrafiolet, maruder, szacunek, gorliwy, trucizna, podrabiacz, podanie, tapicer, sygnować, zapęd, jednorodny,
Najczęściej sprawdzane
łamaga, krótkowzroczność, tranzytować, ćma, gruchot, Łódź, sprośność, pieprzyk, zlewa, współczucie, Muzyka, Szczecin, drapać, Kowal, skupić, dziany, esdek, poczerwienieć, rycerz, lacha,