Odmiana słowa - skłócić

Słowo skłócić to czasownik dokonany.


Odmiana przez przypadki słowa skłócić:

tryb oznajmujący
czas przyszły
liczba pojedynczaliczba mnoga
1.os.
skłócę
1.os.
skłócimy
2.os.
skłócisz
2.os.
skłócicie
3.os.
skłóci
3.os.
skłócą
czas przeszły
liczba pojedynczaliczba mnoga
męski
skłóciłem
1.os.
żeński
skłóciłam
mo
skłóciliśmy
nijaki
skłóciłom
nmo
skłóciłyśmy

męski
skłóciłeś
2.os.
żeński
skłóciłaś
mo
skłóciliście
nijaki
skłóciłoś
nmo
skłóciłyście

męski
skłócił
3.os.
żeński
skłóciła
mo
skłócili
nijaki
skłóciło
nmo
skłóciły

forma bezosobowa: skłócono
tryb rozkazujący
liczba pojedynczaliczba mnoga
1.os.
skłóćmy
2.os.
skłóć
2.os.
skłóćcie
tryb warunkowy
liczba pojedynczaliczba mnoga
męski
skłóciłbym
1.os.
żeński
skłóciłabym
mo
skłócilibyśmy
nijaki
skłóciłobym
nmo
skłóciłybyśmy

męski
skłóciłbyś
2.os.
żeński
skłóciłabyś
mo
skłócilibyście
nijaki
skłóciłobyś
nmo
skłóciłybyście

męski
skłóciłby
3.os.
żeński
skłóciłaby
mo
skłóciliby
nijaki
skłóciłoby
nmo
skłóciłyby

forma bezosobowa: skłócono by
bezokolicznik: skłócić
imiesłów przysłówkowy uprzedni: skłóciwszy
Rzeczownik odczasownikowy
liczba pojedynczaliczba mnoga
Mianownik
(kto? co?)
skłócenie
Mianownik
(kto? co?)
skłócenia
Dopełniacz
(kogo? czego?)
skłócenia
Dopełniacz
(kogo? czego?)
skłóceń
Celownik
(komu? czemu?)
skłóceniu
Celownik
(komu? czemu?)
skłóceniom
Biernik
(kogo? co?)
skłócenie
Biernik
(kogo? co?)
skłócenia
Narzędnik
(z kim? z czym?)
skłóceniem
Narzędnik
(z kim? z czym?)
skłóceniami
Miejscownik
(o kim? o czym?)
skłóceniu
Miejscownik
(o kim? o czym?)
skłóceniach
Wołacz
(o!)
skłócenie
Wołacz
(o!)
skłócenia
imiesłów przymiotnikowy bierny
liczba pojedyncza
męski osobowymęski zwierzęcymęski rzeczowynijakiżeński
Mianownik
(kto? co?)		skłóconyskłóconyskłóconyskłóconeskłócona
Dopełniacz
(kogo? czego?)		skłóconegoskłóconegoskłóconegoskłóconegoskłóconej
Celownik
(komu? czemu?)		skłóconemuskłóconemuskłóconemuskłóconemuskłóconej
Biernik
(kogo? co?)		skłóconegoskłóconegoskłóconyskłóconeskłóconą
Narzędnik
(z kim? z czym?)		skłóconymskłóconymskłóconymskłóconymskłóconą
Miejscownik
(o kim? o czym?)		skłóconymskłóconymskłóconymskłóconymskłóconej
liczba mnoga
przymnogimęski osobowy
męski osobowy
deprecjatywnie		pozostałe
Mianownik
(kto? co?)		skłóceniskłóceniskłóconeskłócone
Dopełniacz
(kogo? czego?)		skłóconychskłóconychskłóconychskłóconych
Celownik
(komu? czemu?)		skłóconymskłóconymskłóconymskłóconym
Biernik
(kogo? co?)		skłóconychskłóconychskłóconychskłócone
Narzędnik
(z kim? z czym?)		skłóconymiskłóconymiskłóconymiskłóconymi
Miejscownik
(o kim? o czym?)		skłóconychskłóconychskłóconychskłóconych
odpowiednik aspektowy: skłócać



Wszystkie odmiany słowa skłócić:

skłóćże, skłóćmyż, skłóćmy, skłóćcież, skłóćcie, skłóć, skłóconymi, skłóconym, skłóconych, skłócony, skłócono



Zobacz słowa podobne do skłócić :

skłócać

Sprawdź również

eDefinicje.pl Wyjaśnienie słowa skłócić

eSylaby.pl Ile głosek jest w słowie skłócić?

eHasla.pl Hasła krzyżówkowe do słowa skłócić

eAnagramy.pl Anagramy z liter słowa skłócić

eSlowniki.pl Potoczne znaczenie słowa skłócić

eSynonimy.pl Wyrazy bliskoznaczne do słowa skłócić


Wybrane słowo







Ostatnio sprawdzane
skłócić, nalewka, złapać, agrochemik, odtłoczyć, obśmiewać, polonistka, Małgorzatka, doszczelnić, Sierpień, Szczecinianin, jawnogrzesznica, odpędzać, wertykał, opasywać, informatorka, piromania, korespondentka, kebabiarnia, Ofiara,
Najczęściej sprawdzane
łamaga, krótkowzroczność, tranzytować, ćma, gruchot, Łódź, sprośność, pieprzyk, zlewa, współczucie, Muzyka, Szczecin, drapać, Kowal, skupić, dziany, esdek, poczerwienieć, rycerz, lacha,