Zobacz jaka to część mowy, rodzaj i odmiany słowa "staroć".
Odmiana słowa - staroć
Słowo staroć to rzeczownik rodzaju męskiego rzeczowego i żeńskiego.
Odmiana przez przypadki słowa staroć:
| liczba pojedyncza | liczba mnoga | |||||
Mianownik (kto? co?) | staroć, rzadziej staroć |
Mianownik (kto? co?) | starocie, rzadziej starocie |
|||
Dopełniacz (kogo? czego?) | staroci, rzadziej starocia |
Dopełniacz (kogo? czego?) | staroci, rzadziej staroci |
|||
Celownik (komu? czemu?) | staroci, rzadziej starociowi |
Celownik (komu? czemu?) | starociom, rzadziej starociom |
|||
Biernik (kogo? co?) | staroć, rzadziej staroć |
Biernik (kogo? co?) | starocie, rzadziej starocie |
|||
Narzędnik (z kim? z czym?) | starocią, rzadziej starociem |
Narzędnik (z kim? z czym?) | starociami, rzadziej starociami |
|||
Miejscownik (o kim? o czym?) | staroci, rzadziej starociu |
Miejscownik (o kim? o czym?) | starociach, rzadziej starociach |
|||
Wołacz (o!) | staroci, rzadziej starociu |
Wołacz (o!) | starocie, rzadziej starocie |
|||
