Odmiana słowa - ukarać

Słowo ukarać to czasownik dokonany.


Odmiana przez przypadki słowa ukarać:

tryb oznajmujący
czas przyszły
liczba pojedynczaliczba mnoga
1.os.
ukarzę
1.os.
ukarzemy
2.os.
ukarzesz
2.os.
ukarzecie
3.os.
ukarze
3.os.
ukarzą
czas przeszły
liczba pojedynczaliczba mnoga
męski
ukarałem
1.os.
żeński
ukarałam
mo
ukaraliśmy
nijaki
ukarałom
nmo
ukarałyśmy

męski
ukarałeś
2.os.
żeński
ukarałaś
mo
ukaraliście
nijaki
ukarałoś
nmo
ukarałyście

męski
ukarał
3.os.
żeński
ukarała
mo
ukarali
nijaki
ukarało
nmo
ukarały

forma bezosobowa: ukarano
tryb rozkazujący
liczba pojedynczaliczba mnoga
1.os.
ukarzmy
2.os.
ukarz
2.os.
ukarzcie
tryb warunkowy
liczba pojedynczaliczba mnoga
męski
ukarałbym
1.os.
żeński
ukarałabym
mo
ukaralibyśmy
nijaki
ukarałobym
nmo
ukarałybyśmy

męski
ukarałbyś
2.os.
żeński
ukarałabyś
mo
ukaralibyście
nijaki
ukarałobyś
nmo
ukarałybyście

męski
ukarałby
3.os.
żeński
ukarałaby
mo
ukaraliby
nijaki
ukarałoby
nmo
ukarałyby

forma bezosobowa: ukarano by
bezokolicznik: ukarać
imiesłów przysłówkowy uprzedni: ukarawszy
Rzeczownik odczasownikowy
liczba pojedynczaliczba mnoga
Mianownik
(kto? co?)
ukaranie
Mianownik
(kto? co?)
ukarania
Dopełniacz
(kogo? czego?)
ukarania
Dopełniacz
(kogo? czego?)
ukarań
Celownik
(komu? czemu?)
ukaraniu
Celownik
(komu? czemu?)
ukaraniom
Biernik
(kogo? co?)
ukaranie
Biernik
(kogo? co?)
ukarania
Narzędnik
(z kim? z czym?)
ukaraniem
Narzędnik
(z kim? z czym?)
ukaraniami
Miejscownik
(o kim? o czym?)
ukaraniu
Miejscownik
(o kim? o czym?)
ukaraniach
Wołacz
(o!)
ukaranie
Wołacz
(o!)
ukarania
imiesłów przymiotnikowy bierny
liczba pojedyncza
męski osobowymęski zwierzęcymęski rzeczowynijakiżeński
Mianownik
(kto? co?)		ukaranyukaranyukaranyukaraneukarana
Dopełniacz
(kogo? czego?)		ukaranegoukaranegoukaranegoukaranegoukaranej
Celownik
(komu? czemu?)		ukaranemuukaranemuukaranemuukaranemuukaranej
Biernik
(kogo? co?)		ukaranegoukaranegoukaranyukaraneukaraną
Narzędnik
(z kim? z czym?)		ukaranymukaranymukaranymukaranymukaraną
Miejscownik
(o kim? o czym?)		ukaranymukaranymukaranymukaranymukaranej
liczba mnoga
przymnogimęski osobowy
męski osobowy
deprecjatywnie		pozostałe
Mianownik
(kto? co?)		ukaraniukaraniukaraneukarane
Dopełniacz
(kogo? czego?)		ukaranychukaranychukaranychukaranych
Celownik
(komu? czemu?)		ukaranymukaranymukaranymukaranym
Biernik
(kogo? co?)		ukaranychukaranychukaranychukarane
Narzędnik
(z kim? z czym?)		ukaranymiukaranymiukaranymiukaranymi
Miejscownik
(o kim? o czym?)		ukaranychukaranychukaranychukaranych
odpowiednik aspektowy: karać



Wszystkie odmiany słowa ukarać:

ukarzże, ukarzmyż, ukarzmy, ukarzę, ukarzesz, ukarzemy, ukarzecie, ukarze, ukarzcież, ukarzcie, ukarzą


Sprawdź również

eDefinicje.pl Zobacz znaczenie

eSylaby.pl Zobacz sylabizowanie

eHasla.pl Definicje krzyżówkowe dla ukarać

eAnagramy.pl Punkty w Scrabble za słowo ukarać

eSlowniki.pl Gwara i slang

eSynonimy.pl Synonimy


Wybrane słowo
getto
rzeczownik
rodzaj:
nijaki
odmiany:
getta, gettem, gettu, gett, gettom, gettami, gettach, getcie, ,...
Zobacz odmianę przez przypadki >>







Ostatnio sprawdzane
ukarać, diodowy, pluskać, klubowicz, konkretny, kablogram, propedeutyczny, pociąg, zmęczenie, hulajnoga, Prusaczka, odhuknąć, płaziniec, heteryk, nerpa, nać, mafia, pomnik, posag, adresat,
Najczęściej sprawdzane
łamaga, krótkowzroczność, tranzytować, ćma, gruchot, Łódź, sprośność, pieprzyk, zlewa, współczucie, Muzyka, Szczecin, drapać, Kowal, skupić, dziany, esdek, poczerwienieć, rycerz, lacha,