Odmiana słowa - wkurzyć

Słowo wkurzyć to czasownik dokonany.


Odmiana przez przypadki słowa wkurzyć:

tryb oznajmujący
czas przyszły
liczba pojedynczaliczba mnoga
1.os.
wkurzę
1.os.
wkurzymy
2.os.
wkurzysz
2.os.
wkurzycie
3.os.
wkurzy
3.os.
wkurzą
czas przeszły
liczba pojedynczaliczba mnoga
męski
wkurzyłem
1.os.
żeński
wkurzyłam
mo
wkurzyliśmy
nijaki
wkurzyłom
nmo
wkurzyłyśmy

męski
wkurzyłeś
2.os.
żeński
wkurzyłaś
mo
wkurzyliście
nijaki
wkurzyłoś
nmo
wkurzyłyście

męski
wkurzył
3.os.
żeński
wkurzyła
mo
wkurzyli
nijaki
wkurzyło
nmo
wkurzyły

forma bezosobowa: wkurzono
tryb rozkazujący
liczba pojedynczaliczba mnoga
1.os.
wkurzmy
2.os.
wkurz
2.os.
wkurzcie
tryb warunkowy
liczba pojedynczaliczba mnoga
męski
wkurzyłbym
1.os.
żeński
wkurzyłabym
mo
wkurzylibyśmy
nijaki
wkurzyłobym
nmo
wkurzyłybyśmy

męski
wkurzyłbyś
2.os.
żeński
wkurzyłabyś
mo
wkurzylibyście
nijaki
wkurzyłobyś
nmo
wkurzyłybyście

męski
wkurzyłby
3.os.
żeński
wkurzyłaby
mo
wkurzyliby
nijaki
wkurzyłoby
nmo
wkurzyłyby

forma bezosobowa: wkurzono by
bezokolicznik: wkurzyć
imiesłów przysłówkowy uprzedni: wkurzywszy
Rzeczownik odczasownikowy
liczba pojedynczaliczba mnoga
Mianownik
(kto? co?)
wkurzenie
Mianownik
(kto? co?)
wkurzenia
Dopełniacz
(kogo? czego?)
wkurzenia
Dopełniacz
(kogo? czego?)
wkurzeń
Celownik
(komu? czemu?)
wkurzeniu
Celownik
(komu? czemu?)
wkurzeniom
Biernik
(kogo? co?)
wkurzenie
Biernik
(kogo? co?)
wkurzenia
Narzędnik
(z kim? z czym?)
wkurzeniem
Narzędnik
(z kim? z czym?)
wkurzeniami
Miejscownik
(o kim? o czym?)
wkurzeniu
Miejscownik
(o kim? o czym?)
wkurzeniach
Wołacz
(o!)
wkurzenie
Wołacz
(o!)
wkurzenia
imiesłów przymiotnikowy bierny
liczba pojedyncza
męski osobowymęski zwierzęcymęski rzeczowynijakiżeński
Mianownik
(kto? co?)		wkurzonywkurzonywkurzonywkurzonewkurzona
Dopełniacz
(kogo? czego?)		wkurzonegowkurzonegowkurzonegowkurzonegowkurzonej
Celownik
(komu? czemu?)		wkurzonemuwkurzonemuwkurzonemuwkurzonemuwkurzonej
Biernik
(kogo? co?)		wkurzonegowkurzonegowkurzonywkurzonewkurzoną
Narzędnik
(z kim? z czym?)		wkurzonymwkurzonymwkurzonymwkurzonymwkurzoną
Miejscownik
(o kim? o czym?)		wkurzonymwkurzonymwkurzonymwkurzonymwkurzonej
liczba mnoga
przymnogimęski osobowy
męski osobowy
deprecjatywnie		pozostałe
Mianownik
(kto? co?)		wkurzeniwkurzeniwkurzonewkurzone
Dopełniacz
(kogo? czego?)		wkurzonychwkurzonychwkurzonychwkurzonych
Celownik
(komu? czemu?)		wkurzonymwkurzonymwkurzonymwkurzonym
Biernik
(kogo? co?)		wkurzonychwkurzonychwkurzonychwkurzone
Narzędnik
(z kim? z czym?)		wkurzonymiwkurzonymiwkurzonymiwkurzonymi
Miejscownik
(o kim? o czym?)		wkurzonychwkurzonychwkurzonychwkurzonych
odpowiednik aspektowy: wkurzać



Wszystkie odmiany słowa wkurzyć:

wkurzże, wkurzywszy, wkurzysz, wkurzymy, wkurzyłyśmy, wkurzyłyście, wkurzyłybyśmy, wkurzyłybyście, wkurzyłyby, wkurzyły, wkurzyłoby



Zobacz słowa podobne do wkurzyć :

wkurzać, wkurzający, wkurzony

Sprawdź również

eDefinicje.pl Definicja i znaczenie: wkurzyć

eSylaby.pl Jak podzielić na sylaby słowo wkurzyć?

eHasla.pl Zobacz hasła do krzyżówki

eAnagramy.pl Słowa z liter wkurzyć

eSlowniki.pl Co oznacza wkurzyć w żargonie?

eSynonimy.pl Słowa bliskoznaczne dla wkurzyć


Wybrane słowo
bibka
rzeczownik
rodzaj:
żeński
odmiany:
bibek, bibkom, bibkami, bibkach, bibko, bibki, bibce, bibkę, bibką, ,...
Zobacz odmianę przez przypadki >>







Ostatnio sprawdzane
wkurzyć, przyjacielski, zleźć, zmyła, wyżeł, pisakowy, odrzeć, awokado, kusznik, hufiec, etatyzm, balety, pieśń, rojenie, odpływ, dopaść, czołówka, sejmowładztwo, idealista, suśli,
Najczęściej sprawdzane
łamaga, krótkowzroczność, tranzytować, ćma, gruchot, Łódź, sprośność, pieprzyk, zlewa, współczucie, Muzyka, Szczecin, drapać, Kowal, skupić, dziany, esdek, poczerwienieć, rycerz, lacha,