Odmiana słowa - zarzucić

Słowo zarzucić to czasownik dokonany.


Odmiana przez przypadki słowa zarzucić:

tryb oznajmujący
czas przyszły
liczba pojedynczaliczba mnoga
1.os.
zarzucę
1.os.
zarzucimy
2.os.
zarzucisz
2.os.
zarzucicie
3.os.
zarzuci
3.os.
zarzucą
czas przeszły
liczba pojedynczaliczba mnoga
męski
zarzuciłem
1.os.
żeński
zarzuciłam
mo
zarzuciliśmy
nijaki
zarzuciłom
nmo
zarzuciłyśmy

męski
zarzuciłeś
2.os.
żeński
zarzuciłaś
mo
zarzuciliście
nijaki
zarzuciłoś
nmo
zarzuciłyście

męski
zarzucił
3.os.
żeński
zarzuciła
mo
zarzucili
nijaki
zarzuciło
nmo
zarzuciły

forma bezosobowa: zarzucono
tryb rozkazujący
liczba pojedynczaliczba mnoga
1.os.
zarzućmy
2.os.
zarzuć
2.os.
zarzućcie
tryb warunkowy
liczba pojedynczaliczba mnoga
męski
zarzuciłbym
1.os.
żeński
zarzuciłabym
mo
zarzucilibyśmy
nijaki
zarzuciłobym
nmo
zarzuciłybyśmy

męski
zarzuciłbyś
2.os.
żeński
zarzuciłabyś
mo
zarzucilibyście
nijaki
zarzuciłobyś
nmo
zarzuciłybyście

męski
zarzuciłby
3.os.
żeński
zarzuciłaby
mo
zarzuciliby
nijaki
zarzuciłoby
nmo
zarzuciłyby

forma bezosobowa: zarzucono by
bezokolicznik: zarzucić
imiesłów przysłówkowy uprzedni: zarzuciwszy
Rzeczownik odczasownikowy
liczba pojedynczaliczba mnoga
Mianownik
(kto? co?)
zarzucenie
Mianownik
(kto? co?)
zarzucenia
Dopełniacz
(kogo? czego?)
zarzucenia
Dopełniacz
(kogo? czego?)
zarzuceń
Celownik
(komu? czemu?)
zarzuceniu
Celownik
(komu? czemu?)
zarzuceniom
Biernik
(kogo? co?)
zarzucenie
Biernik
(kogo? co?)
zarzucenia
Narzędnik
(z kim? z czym?)
zarzuceniem
Narzędnik
(z kim? z czym?)
zarzuceniami
Miejscownik
(o kim? o czym?)
zarzuceniu
Miejscownik
(o kim? o czym?)
zarzuceniach
Wołacz
(o!)
zarzucenie
Wołacz
(o!)
zarzucenia
imiesłów przymiotnikowy bierny
liczba pojedyncza
męski osobowymęski zwierzęcymęski rzeczowynijakiżeński
Mianownik
(kto? co?)		zarzuconyzarzuconyzarzuconyzarzuconezarzucona
Dopełniacz
(kogo? czego?)		zarzuconegozarzuconegozarzuconegozarzuconegozarzuconej
Celownik
(komu? czemu?)		zarzuconemuzarzuconemuzarzuconemuzarzuconemuzarzuconej
Biernik
(kogo? co?)		zarzuconegozarzuconegozarzuconyzarzuconezarzuconą
Narzędnik
(z kim? z czym?)		zarzuconymzarzuconymzarzuconymzarzuconymzarzuconą
Miejscownik
(o kim? o czym?)		zarzuconymzarzuconymzarzuconymzarzuconymzarzuconej
liczba mnoga
przymnogimęski osobowy
męski osobowy
deprecjatywnie		pozostałe
Mianownik
(kto? co?)		zarzucenizarzucenizarzuconezarzucone
Dopełniacz
(kogo? czego?)		zarzuconychzarzuconychzarzuconychzarzuconych
Celownik
(komu? czemu?)		zarzuconymzarzuconymzarzuconymzarzuconym
Biernik
(kogo? co?)		zarzuconychzarzuconychzarzuconychzarzucone
Narzędnik
(z kim? z czym?)		zarzuconymizarzuconymizarzuconymizarzuconymi
Miejscownik
(o kim? o czym?)		zarzuconychzarzuconychzarzuconychzarzuconych



Wszystkie odmiany słowa zarzucić:

zarzućże, zarzućmyż, zarzućmy, zarzućcież, zarzućcie, zarzuć, zarzuconymi, zarzuconym, zarzuconych, zarzucony, zarzucono



Zobacz słowa podobne do zarzucić :

zarzucać, zarzucajka

Sprawdź również

eDefinicje.pl Wyjaśnienie słowa zarzucić

eSylaby.pl Ile głosek jest w słowie zarzucić?

eHasla.pl Hasła krzyżówkowe

eAnagramy.pl Anagramy

eSlowniki.pl Słowo zarzucić w gwarze i slangu

eSynonimy.pl Inaczej zarzucić


Wybrane słowo
Irak
rzeczownik
rodzaj:
męski rzeczowy
Zobacz odmianę przez przypadki >>







Ostatnio sprawdzane
zarzucić, silnik, dorabiać, Sierpień, piątek, emalier, skrzypaczka, doskwierać, brzydki, dymieniczny, nieporządek, zionąć, przyszykowywać, szkocki, więziennictwo, mimoza, Zoil, hagiograficzny, przedsiębrać, dyskomfort,
Najczęściej sprawdzane
łamaga, krótkowzroczność, tranzytować, ćma, gruchot, Łódź, sprośność, pieprzyk, zlewa, współczucie, Muzyka, Szczecin, drapać, Kowal, skupić, dziany, esdek, poczerwienieć, rycerz, lacha,


eOdmiany.pl
Zobacz inne strony tematyczne
 

eOdmiany.pl ©2026