Nazwisko mężczyzny (pan) - COURBIS |
|---|
| Mianownik (kto?) : Courbis |
| To jest Jan Courbis. |
| Dopełniacz (kogo?) : Courbisa |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Courbisa. |
| Celownik (komu?) : Courbisowi |
| Janowi Courbisowi dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Courbisa |
| Nikt tam nie widział Jana Courbisa. |
| Narzędnik (z kim?) : Courbisem |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Courbisem. |
| Miejscownik (o kim?) : Courbisie |
| Nie rozmawiamy o Janie Courbisie. |
| Wołacz (o!): Courbisie |
| Mój drogi Janie Courbisie. |
Nazwisko kobiety (pani) - COURBISNazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Courbis |
| Autorką artykułu jest Ewa Courbis. |
| Dopełniacz (kogo?) : Courbis |
| Udałem się po poradę do Ewy Courbis. |
| Celownik (komu?) : Courbis |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Courbis. |
| Biernik (kogo?) : Courbis |
| Wszyscy lubią Ewę Courbis. |
| Narzędnik (z kim?) : Courbis |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Courbis. |
| Miejscownik (o kim?) : Courbis |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Courbis. |
| Wołacz (o!): Courbis |
| Mylisz się Ewo Courbis! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - COURBISRównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Courbisowie, depr. Courbisy |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Courbisowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Courbisów |
| Sprawa Ewy i Jana Courbisów nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Courbisom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Courbisom. |
| Biernik (kogo?) : Courbisów |
| Ewę i Jana Courbisów uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Courbisami |
| Z Ewą i Janem Courbisami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Courbisach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Courbisach. |
| Wołacz (o!): Courbisowie, depr. Courbisy |
| Ewo i Janie Courbisowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - COURBISNazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Courbis |
| To są siostry Ewa i Magda Courbis. |
| Dopełniacz (kogo?) : Courbis |
| Przed domem Ewy i Magdy Courbis doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Courbis |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Courbis. |
| Biernik (kogo?) : Courbis |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Courbis. |
| Narzędnik (z kim?) : Courbis |
| Wywiad z Ewą i Magdą Courbis był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Courbis |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Courbis. |
| Wołacz (o!): Courbis |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Courbis! |
Zobacz podział na sylaby słowa COURBIS
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
COURBIS
Zobacz anagramy i słowa z liter - COURBIS
Wybrane słowo
eOdmiany.pl ©2025