Nazwisko mężczyzny (pan) - DEMARC |
|---|
| Mianownik (kto?) : Demarc |
| To jest Jan Demarc. |
| Dopełniacz (kogo?) : Demarca |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Demarca. |
| Celownik (komu?) : Demarcowi |
| Janowi Demarcowi dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Demarca |
| Nikt tam nie widział Jana Demarca. |
| Narzędnik (z kim?) : Demarcem, Demarkiem, |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Demarcem. |
| Miejscownik (o kim?) : Demarcu |
| Nie rozmawiamy o Janie Demarcu. |
| Wołacz (o!): Demarcu |
| Mój drogi Janie Demarcu. |
Nazwisko kobiety (pani) - DEMARCNazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Demarc |
| Autorką artykułu jest Ewa Demarc. |
| Dopełniacz (kogo?) : Demarc |
| Udałem się po poradę do Ewy Demarc. |
| Celownik (komu?) : Demarc |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Demarc. |
| Biernik (kogo?) : Demarc |
| Wszyscy lubią Ewę Demarc. |
| Narzędnik (z kim?) : Demarc |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Demarc. |
| Miejscownik (o kim?) : Demarc |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Demarc. |
| Wołacz (o!): Demarc |
| Mylisz się Ewo Demarc! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - DEMARCRównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Demarcowie, Demarcy, , depr. Demarce |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Demarcowie. |
| Dopełniacz (kogo?) : Demarców |
| Sprawa Ewy i Jana Demarców nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Demarcom |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Demarcom. |
| Biernik (kogo?) : Demarców |
| Ewę i Jana Demarców uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Demarcami |
| Z Ewą i Janem Demarcami mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Demarcach |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Demarcach. |
| Wołacz (o!): Demarcowie, Demarcy, , depr. Demarce |
| Ewo i Janie Demarcowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - DEMARCNazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Demarc |
| To są siostry Ewa i Magda Demarc. |
| Dopełniacz (kogo?) : Demarc |
| Przed domem Ewy i Magdy Demarc doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Demarc |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Demarc. |
| Biernik (kogo?) : Demarc |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Demarc. |
| Narzędnik (z kim?) : Demarc |
| Wywiad z Ewą i Magdą Demarc był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Demarc |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Demarc. |
| Wołacz (o!): Demarc |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Demarc! |
Zobacz podział na sylaby słowa DEMARC
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
DEMARC
Zobacz anagramy i słowa z liter - DEMARC
Wybrane słowoszeptaćczasownik niedokonanyodmiany:
szepczącego, szepczącemu, szepczących, szepczącym, szepczącymi, szepcząca, szepczącą, szepczące, szepczącej, szeptań, szeptano, ,...
eOdmiany.pl ©2026