Nazwisko mężczyzny (pan) - NURKO |
---|
Mianownik (kto?) : Nurko |
To jest Jan Nurko. |
Dopełniacz (kogo?) : Nurki |
Na spotkaniu zabrakło Jana Nurki. |
Celownik (komu?) : Nurce |
Janowi Nurce dostarczono dwie przesyłki. |
Biernik (kogo?) : Nurkę |
Nikt tam nie widział Jana Nurkę. |
Narzędnik (z kim?) : Nurką |
Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Nurką. |
Miejscownik (o kim?) : Nurce |
Nie rozmawiamy o Janie Nurce. |
Wołacz (o!): Nurko |
Mój drogi Janie Nurko. |
Nazwisko kobiety (pani) - NURKONazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
---|
Mianownik (kto?) : Nurko |
Autorką artykułu jest Ewa Nurko. |
Dopełniacz (kogo?) : Nurko |
Udałem się po poradę do Ewy Nurko. |
Celownik (komu?) : Nurko |
Nie mogliśmy zaufać Ewie Nurko. |
Biernik (kogo?) : Nurko |
Wszyscy lubią Ewę Nurko. |
Narzędnik (z kim?) : Nurko |
Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Nurko. |
Miejscownik (o kim?) : Nurko |
Koleżanki plotkowały o Ewie Nurko. |
Wołacz (o!): Nurko |
Mylisz się Ewo Nurko! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - NURKORównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
---|
Mianownik (kto?) : Nurkowie, depr. Nurki |
Konkurs wygrali Ewa i Jan Nurkowie. |
Dopełniacz (kogo?) : Nurków |
Sprawa Ewy i Jana Nurków nie była interesująca. |
Celownik (komu?) : Nurkom |
Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Nurkom. |
Biernik (kogo?) : Nurków |
Ewę i Jana Nurków uhonorowano tytułem "Para Roku". |
Narzędnik (z kim?) : Nurkami |
Z Ewą i Janem Nurkami mamy wspólne zdjęcia. |
Miejscownik (o kim?) : Nurkach |
Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Nurkach. |
Wołacz (o!): Nurkowie, depr. Nurki |
Ewo i Janie Nurkowie, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - NURKONazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
---|
Mianownik (kto?) : Nurko |
To są siostry Ewa i Magda Nurko. |
Dopełniacz (kogo?) : Nurko |
Przed domem Ewy i Magdy Nurko doszło do wypadku. |
Celownik (komu?) : Nurko |
Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Nurko. |
Biernik (kogo?) : Nurko |
Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Nurko. |
Narzędnik (z kim?) : Nurko |
Wywiad z Ewą i Magdą Nurko był bardzo zaskakujący. |
Miejscownik (o kim?) : Nurko |
Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Nurko. |
Wołacz (o!): Nurko |
Dzień dobry Ewo i Magdo Nurko! |
Zobacz podział na sylaby słowa NURKO
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
NURKO
Zobacz anagramy i słowa z liter - NURKO
Wybrane słowoubiecczasownik dokonanyodmiany:
ubiegnijże, ubiegnijmyż, ubiegnijmy, ubiegnijcież, ubiegnijcie, ubiegnij, ubiegniętymi, ubiegniętym, ubiegniętych, ubiegnięty, ubiegnięto, ,...
eOdmiany.pl ©2024