Nazwisko mężczyzny (pan) - ZAHORUI |
|---|
| Mianownik (kto?) : Zahorui |
| To jest Jan Zahorui. |
| Dopełniacz (kogo?) : Zahoruiego |
| Na spotkaniu zabrakło Jana Zahoruiego. |
| Celownik (komu?) : Zahoruiemu |
| Janowi Zahoruiemu dostarczono dwie przesyłki. |
| Biernik (kogo?) : Zahoruiego |
| Nikt tam nie widział Jana Zahoruiego. |
| Narzędnik (z kim?) : Zahoruim |
| Rozwiązaliśmy ten problem razem z Janem Zahoruim. |
| Miejscownik (o kim?) : Zahoruim |
| Nie rozmawiamy o Janie Zahoruim. |
| Wołacz (o!): Zahorui |
| Mój drogi Janie Zahorui. |
Nazwisko kobiety (pani) - ZAHORUINazwiska kobiet nie kończące się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inaczej odmienia się nazwisko kobiety Kowalski, a inaczej Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Zahorui |
| Autorką artykułu jest Ewa Zahorui. |
| Dopełniacz (kogo?) : Zahorui |
| Udałem się po poradę do Ewy Zahorui. |
| Celownik (komu?) : Zahorui |
| Nie mogliśmy zaufać Ewie Zahorui. |
| Biernik (kogo?) : Zahorui |
| Wszyscy lubią Ewę Zahorui. |
| Narzędnik (z kim?) : Zahorui |
| Godzinami rozmawialiśmy z Ewą Zahorui. |
| Miejscownik (o kim?) : Zahorui |
| Koleżanki plotkowały o Ewie Zahorui. |
| Wołacz (o!): Zahorui |
| Mylisz się Ewo Zahorui! |
Nazwisko małżeństwa (państwo) - ZAHORUIRównież grupa osób np. bracia, siostra i brat, panowie. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Zahorui, Zahoruiowie, depr. Zahoruie |
| Konkurs wygrali Ewa i Jan Zahorui. |
| Dopełniacz (kogo?) : Zahoruich |
| Sprawa Ewy i Jana Zahoruich nie była interesująca. |
| Celownik (komu?) : Zahoruim |
| Najlepsze warunki zaproponowano Ewie i Janowi Zahoruim. |
| Biernik (kogo?) : Zahoruich |
| Ewę i Jana Zahoruich uhonorowano tytułem "Para Roku". |
| Narzędnik (z kim?) : Zahoruimi |
| Z Ewą i Janem Zahoruimi mamy wspólne zdjęcia. |
| Miejscownik (o kim?) : Zahoruich |
| Teraz wiemy więcej o Ewie i Janie Zahoruich. |
| Wołacz (o!): Zahorui, Zahoruiowie, depr. Zahoruie |
| Ewo i Janie Zahorui, z okazji Waszego Jubileuszu, życzymy Wam kolejnych lat wspólnego szczęścia. |
Nazwisko kobiet (siostry, panie) - ZAHORUINazwiska kobiet, które nie kończą się na -a są nieodmienne. Nazwiska odmieniane są z podanej formy np. inna jest odmiana od nazwiska kobiety Kowalski, a inna od Kowalska. |
|---|
| Mianownik (kto?) : Zahorui |
| To są siostry Ewa i Magda Zahorui. |
| Dopełniacz (kogo?) : Zahorui |
| Przed domem Ewy i Magdy Zahorui doszło do wypadku. |
| Celownik (komu?) : Zahorui |
| Wszyscy się przyglądali siostrom Ewie i Magdzie Zahorui. |
| Biernik (kogo?) : Zahorui |
| Na przyjęciu spotkałam Ewę i Magdę Zahorui. |
| Narzędnik (z kim?) : Zahorui |
| Wywiad z Ewą i Magdą Zahorui był bardzo zaskakujący. |
| Miejscownik (o kim?) : Zahorui |
| Wczoraj ukazał się reportaż o Ewie i Magdzie Zahorui. |
| Wołacz (o!): Zahorui |
| Dzień dobry Ewo i Magdo Zahorui! |
Zobacz podział na sylaby słowa ZAHORUI
Zobacz hasła krzyżówkowe do słowa
ZAHORUI
Zobacz anagramy i słowa z liter - ZAHORUI
Wybrane słowo
eOdmiany.pl ©2026